Najnowsze artykuły:
- Czy ustawa frankowa jest w ogóle jeszcze potrzebna?Rząd skierował do Sejmu projekt ustawy frankowej (druk nr 1758: https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/druk.xsp?nr=1758) której deklarowanym celem jest zmniejszenie czasu rozpoznawania spraw frankowych, co oczywiście również zmniejszy czas oczekiwania na rozstrzygnięcie innych spraw cywilnych. Według… Read More »
- Syndycza tragifarsa trwa dalej…Syndyk Getin Noble Banku Marcin Kubiczek uzgodnił z sędzią komisarzem Jarosławem Zarębskim nowy etap propozycji ugodowych i pierwsi nasi klienci zaczynają otrzymywać konkretne propozycje od syndyka. Oto jedna z nich: Klient zaciągnął… Read More »
- Propozycje ugodowe syndyka GNBSyndyk GNB zaczął proponować ugody według schematu zaakceptowanego przez sędziego komisarza. Najpierw syndyk łaskawie zgadzał się na umorzenie rzekomego zadłużenia, jeżeli kredytobiorca zapłacił bankowi 200% kwoty otrzymanego kredytu (tzw. pierwszy koszyk). Teraz… Read More »
- Koniec agresywnej taktyki banków. Znaczenie wyroku TSUE z 19 czerwca 2025 r. (C-396/24)Wyrok TSUE z 19 czerwca 2025 r. (C‑396/24) jest szeroko komentowany przez prawników bankowych jako przełom w orzecznictwie i powrót do tzw. teorii salda. https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=B6CD1F6766A76D25362A25643FF26E1C?text=&docid=301361&pageIndex=0&doclang=PL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=415181 W skrócie, chodzi o to jak mają… Read More »
- Założenia ustawy o usprawnieniu postępowań w sprawach „frankowych”Przedstawiony 6 lutego 2025 r. przez Ministra Sprawiedliwości projekt ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących umów kredytów denominowanych lub indeksowanych do franka szwajcarskiego (CHF) stanowi próbę odpowiedzi na problem… Read More »
- Ustawa „frankowa” – jakie są zapowiedzi?Ogłoszone przez Ministerstwo Sprawiedliwości założenia do projektu ustawy mającej przyspieszyć postępowania „frankowe” (samego projektu jeszcze nie ma, natoast z jego założeniami można się zapoznać tutaj: https://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/projekt-ustawy-usprawniajacej-postepowania-w-sprawach-frankowych—pierwszy-krok-w-kierunku-zdecydowanego-usprawnienia-pracy-sadow) w mojej ocenie nie zawierają zmian,… Read More »
Dlaczego warto zakwestionować umowę kredytu i iść do sądu?
Nieważność umowy kredytu oznacza brak zobowiązania obliczanego przez bank na podstawie aktualnego kursu waluty obcej. Oznacza to również nieważność hipoteki obciążającej nieruchomość, a więc odzyskanie możliwości dysponowania taką nieruchomością, jej sprzedaży lub wykorzystania jej jako zabezpieczenia dla kolejnego kredytu.
Korzyści z nieważności umowy
Korzyści najłatwiej przedstawić na przykładzie.
Weźmy pod uwagę kredyt w wysokości 400 tys. zł, udzielony w czerwcu 2008 r. na okres 30 lat (360 miesięcy), z marżą na oprocentowaniu kredytu w wysokości 1% ponad stopę LIBOR 3M CHF.
Dla takiego przykładowego kredytu, suma dotychczasowych spłat kredytobiorcy sięgnęłaby 405 tys. zł, a pomimo to bank twierdziłby, że aktualne zadłużenie to ok. 525 tys. zł (równowartość ok. 107 tys. CHF).
Nieważność takiej umowy oznacza, że nie istnieje zadłużenie przeliczane według aktualnego kursu CHF, a po wzajemnych potrąceniach dokonywanych spłat, to bank musi jeszcze zwrócić kredytobiorcy 5 tys. zł. Nietrudno zauważyć, że łączna korzyść kredytobiorcy, rozumiana jako obniżenie wysokości zadłużenia, sięga w tym przykładzie niebagatelnej kwoty 530 tys. zł.
Szczegóły rozliczeń mozna sprawdzić w kalkulatorze na stronie www.kancelariaczabanski.pl
Jakie jest orzecznictwo sądowe?
Aktualne orzecznictwo sądowe jednoznacznie wypowiada się po stronie konsumentów.
W 99% przypadków orzeczenia sądów są korzystne dla kredytobiorców a umowy uznawane za nieważne. Wyjątki dotyczą specyficznych spraw, zwłaszcza gdy cel kredytowania był w jakimś stopniu powiązany z działalnością gospodarczą, co spowodowało, że kredytobiorca nie mógł korzystać z przepisów chroniących konsumentów.
Warto spojrzeć na podsumowanie wyroków uzyskanych w 2023 r. przez Kancelarię Adwokacką Czabański Wolna-Sroka:
W 2023 r. w sprawach prowadzonych przez Kancelarię zapadło 351 wyroków w I instancji (w 2022 r. – 312) oraz 104 wyroki w II instancji (w 2022 r. – 157).
W pierwszej instancji blisko 87% wyroków stwierdza nieważność umów kredytów powiązanych z kursem waluty obcej, jednak część sędziów ciągle jeszcze uznaje tego typu umowy za prawidłowe (9,4%). Do rzadkości należy tzw. odfrankowienie, czyli utrzymanie umowy w mocy bez indeksacji (1,1%). Zaczęły się też pojawiać wyroki oddalajace powództwa banków o dodatkowe wynagrodzenie lub waloryzację wypłaconych kwot wskaźnikiem inflacji (1,4%).
W drugiej instancji zwycięstwo kredytobiorców jest już miażdżące – w 94% przypadków Sądy uznawały umowy za nieważne, w 3% uchylały wyroki sądu I instancji i kierowały sprawę do ponownego rozpoznania, a tylko w 1 przypadku uznały umowę za ważną (dotyczyło to jednak umowy z 2011 r., skonstruowanej inaczej niż typowa umowa kredytu indeksowanego). Również w 1 przypadku Sąd Apelacyjny uznał, że kredytobiorca nie był konsumentem i oddalił powództwo.
O ile może pozwać bank w przypadku nieważności umowy?
Jak ostrzegają banki, samo rozliczenie wzajemnych świadczeń według wartości nominalnych to za mało. W przypadku nieważności umowy kredytu banki domagają się zapłaty dodatkowego wynagrodzenia za tzw. korzystanie z kapitału, liczonego tak jakby zamiast kredytu frankowego udzieliły kredytu złotowego.
Po wyroku TSUE z 15 czerwca 2023 r. (C-520/21) jest jednak oczywiste, że bankowi nie przysługuje żadne takie roszczenie, niezależnie od tego czy dotyczy to tzw. wynagrodzenia za korzystanie z kapitału czy waloryzacji wypłaconej kwoty wskaźnikiem inflacji.
Jedyne czego może się bank domagać, to zwrotu kwoty wypłaconego kredytu powiększonej o odsetki za opóźnienie od terminu wyznaczonego w wezwaniu do zwrotu tej kwoty.
W jakim czasie trzeba się rozliczyć z bankiem?
Czasami słychać, że niewazność umowy nie jest korzystna dla kredytobiorcy, bo wówczas trzeba się „natychmiast” rozliczyć z bankiem. Jednak słowo natychmiast należy wziąć w cudzysłów. Kredytobiorcy również chcą natychmiastowych rozliczeń, a procesy ciągną się latami i tak samo będzie z roszczeniami banków, w tym o zwrot kapitału. Pomiędzy żądaniem banku a faktycznym dokonaniem zapłaty może więc minąć dużo czasu, choć oczywiście może to spowodować, że bank otrzyma dodatkowo odsetki za opóźnienie.
Jednak na ogół kredytobiorcy już obecnie zapłacili bankom więcej niż otrzymali, a zatem rozliczenia w przypadku nieważności umowy wypadają na ich korzyść.
Oczywiście można również dokonać potrącenia wzajemnych wierzytelności i nie trzeba dokonywać płatności w obie strony.
Najnowsze wiadomości z sal sądowych
W dniu 11 marca 2026 r. w programie "Pytanie na śniadanie" mec. Justyna Włodarczyk komentowała sprawę klientki, która padła ofiarą skoordynowanego oszustwa phishingowego. Sprawa dotyczyła serii nieautoryzowanych wypłat z rachunku bankowego oraz sporu z bankiem o odpowiedzialność za utracone środki.
Tego typu przestępstwa są dziś coraz częstsze i niestety coraz bardziej zaawansowane. Oszuści wykorzystują manipulację psychologiczną, podszywają się pod pracowników banków, policję czy inne instytucje publiczne, a swoje działania prowadzą w sposób zaplanowany i wieloetapowy. W efekcie rośnie liczba osób, które padają ofiarą takich schematów, mimo zachowania podstawowej ostrożności.
W praktyce coraz częściej spotykamy się z sytuacją, w której bank – zgodnie z przepisami – zwraca klientowi środki z tytułu nieautoryzowanych transakcji, a następnie próbuje dochodzić ich zwrotu, powołując się na rzekome naruszenie zasad bezpieczeństwa przez klienta. W efekcie osoby, które padły ofiarą przestępstwa, muszą dodatkowo bronić się w sporze z bankiem.
vod.tvp.pl
Oszustwo z wykorzystaniem połączeń telefonicznych to tzw. vishing (z ang. Voice phishing). Innym słowy przestępcy dzwonią do nas z nieznanych numerów, podają c się za policjantów, przedstawi…
Poniżej link do wypowiedzi mec. Anny Wolnej-Sroki na temat uzyskanego przez Kancelarię Adwokacką Czabański Wolna-Sroka wyroku Sądu Najwyższego, w którym Sąd Najwyższy potwierdził rozliczenie w oparciu o zasadę dwóch kondykcji.
Wygrana przedsiębiorcy!
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 24 lutego 2026 r. (VII AGa 21/25; SSA Adrianna Szewczyk-Kubat) oddalił w całości apelację Raiffeisen Bank International AG od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 5 września 2024 r. (XVI GC 245/23; SSO Beata Dzierżko).
Sąd Okręgowy przesłankowo stwierdził nieważność umowy kredytu zawartej przez spółkę jawną prowadzącą biuro podróży celem sfinansowania zakupu lokalu – siedziby biura, a to z uwagi na bezwzględną nieważność umowy polegającą na sprzeczności umowy z art. 353(1) k.c. i zasądził dochodzoną przez przedsiębiorcę kwotę, to jest sumę rat spłaty kredytu z okresu 3 lat sprzed wniesienia pozwu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wynikającej z przedsądowego wezwania do zapłaty.
Sąd Apelacyjny oddalił apelację banku, stwierdzając, że również w umowie pomiędzy przedsiębiorcami bank nie może jednostronnie kształtować wysokości zobowiązania, w tym nie wskazano obiektywnej podstawy oznaczania świadczenia. Ponadto nie jest obojętne w jakich branżach działają przedsiębiorcy – bank jest specjalistą w dziedzinie finansów i należy od niego oczekiwać należytej staranności, w tym należytej informacji o ryzyku związanym z proponowaną konstrukcją umowy, a od biura podróży nie można wymagać znajomości zagrożeń nie związanych z jego działalnością.
W rezultacie zwrotowi na rzecz biura podróży podlegały zapłacone kwoty rat kredytu za okres 3 lat sprzed wniesieniem pozwu, gdyż roszczenia przedsiębiorców przedawniają się po 3 latach.
Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański.
Wyrok jest prawomocny, ale bank może jeszcze złożyć skargę kasacyjną.
Postępowanie trwało 18 miesięcy w II instancji, a łącznie 36 miesięcy.
Styczeń 2026 r. przynosi kolejną porcję korzystnych wyroków, ale także ugód i cofania powództw przez banki. Łącznie zapadło 30 wyroków i zawarto 19 ugód. Zaczynamy również obserować skracanie się czasu rozpoznawania spraw w I instancji, chociaż postępowania apelacyjne dalej trwają ok. 2,5 roku.
W I instancji zapadły 22 wyroki (średni czas postępowania 40 miesięcy):
1. Wyrok SO Kraków (VIII C 2984/25; Czarny Kinga) z 08.01.26 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z mBank. Sąd oddalił powództwo syndyka oparte na wypowiedzianej umowie, ale uwzględnił powództwo o zapłatę różnicy pomiędzy kwotą wypłaconego kredytu a sumą spłat kredytobiorcy. Postępowanie w I instancji trwało 85 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
2. Wyrok SO Warszawa (I C 1410/20; Andrzej Kuryłek) z 09.01.26 w sprawie umowy kredytu z grudnia 2006 r. zawartej z Nordea. Sąd wydał wyrok częściowy, w którym oddalił powództwo o ustalenie nieważności umowy. Sąd nie dopatrzył się ani bezwzględnej nieważności umowy, ani bezskuteczności poszczególnych jej postanowień. Okoliczność, która w istocie doprowadziła strony do powstania sporu, miała charakter niezależny od obu stron i mogłaby ewentualnie stanowić podstawę do rozważań w kontekście klauzuli rebus sic stantibus. Nie była ona jednak objęta przedmiotem niniejszego postępowania, w ramach którego Sąd mógłby dokonać oceny interesów obu stron, uwzględnić nadzwyczajny charakter zmiany wartości świadczenia wyrażonego w walucie obcej oraz odpowiednio zmodyfikować rozkład ryzyka kursowego. W szczególności Sąd mógłby, z uwagi na zawodowy charakter działalności prowadzonej przez pozwany bank, w większym zakresie obciążyć go ryzykiem zmiany kursu franka, jednakże okoliczności te nie podlegały ocenie w niniejszej sprawie. Postępowanie w I instancji trwało 68 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
3. Wyrok SO Warszawa (I C 1062/24; Joanna Pąsik) z 09.01.26 w sprawie umowy kredytu z lutego 2007 r. zawartej z Millennium. Sąd ustalił, że umowa o kredyt mieszkaniowy Nordea Habitat jest nieważna i zasądził na rzecz powódki kwotę 38 866,86 PLN wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23 listopada 2023 r. do dnia zapłaty. Sąd wskazał, że umowa kredytowa była nieważna z uwagi na zawarte w niej abuzywne klauzule dotyczące denominowania. Sąd uznał, że po usunięciu z umowy nieuczciwych postanowień, dalsze jej funkcjonowanie w obrocie prawnym nie jest możliwe, ponieważ usunięto zbyt kluczowe elementy kontraktu. Ponadto Sąd podkreślił, że konsument nie został należycie poinformowany o konsekwencjach denominacji oraz o tym, jak rzutuje ona na skalę zadłużenia. Niedostateczne poinformowanie o ryzyku i skali możliwego wzrostu zadłużenia doprowadziło do pokrzywdzenia konsumentki, co stanowiło podstawę do ustalenia nieważności umowy. W zakresie rozliczeń Sąd uznał, że potrącenie dokonane przez powódkę oraz modyfikacja powództwa zostały przeprowadzone prawidłowo. Sąd zweryfikował wyliczenia dotyczące zarówno spłaconych rat, jak i skapitalizowanych odsetek. Sąd zasądził na rzecz powódki pozostałą kwotę wynikającą ze zmodyfikowanego stanowiska strony powodowej. Mając na uwadze, że pierwotne roszczenie powódki było w pełni uzasadnione, a zmiana kwoty zasądzonej wynikała jedynie z dokonanego w toku sprawy potrącenia, Sąd obciążył bank całością kosztów procesu. Postępowanie w I instancji trwało 64 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
4. Wyrok SO Warszawa (XXV C 412/24; Taradajczyk Beata) z 12.01.26 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2007 r. zawartej z Getin Bank. Sąd ustalił, że hipoteka podlega wykreśleniu. Sąd uznał, że powodowie wygrali proces w całości. Szczegółowe wyliczenie tych kosztów sąd pozostawia referendarzowi sądowemu. Postępowanie w I instancji trwało 24 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Radosław Zalewski.
5. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 15178/23; Maj Michał) z 12.01.26 w sprawie umowy kredytu z października 2008 r. zawartej z Fortis. Sąd oddalił powództwo Banku i zasądził od powoda na rzecz pozwaych kwotę 10 868 tytułem zwrotu kosztów postępowania Postępowanie w I instancji trwało 17 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Katarzyna Murawska.
6. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 13477/24; Maj Michał) z 12.01.26 w sprawie umowy kredytu z lipca 2007 r. zawartej z Millennium. Sąd oddalił powództwo banku i zasądził od powoda na rzecz pozwanych kwotę 5 468 PLN tytułem zwrotu kosztów postępowania Postępowanie w I instancji trwało 7 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Katarzyna Murawska.
7. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 18321/21; Joanna Krawczyk) z 14.01.26 w sprawie umowy kredytu z listopada 2007 r. zawartej z Kredyt Bank. Sąd w wyroku: 1. Ustalił, że umowa o kredyt hipoteczny z listopada 2007 roku zawarta pomiędzy powódką a EFG Eurobank Ergasias S.A. Oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie jest nieważna. 2. Zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 68.270,94 PLN oraz kwotę 46.089,00 CHF – obie wyżej wymienione kwoty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 10 września 2021 roku do dnia zapłaty. 3. Rozstrzygnął, że koszty procesu ponosi w całości pozwany, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu. Sąd ustalił, że powódka posiada status konsumenta. W ocenie sądu postanowienia dotyczące mechanizmu indeksacji zawarte w spornej umowie stanowią klauzule abuzywne. Umowa kredytu indeksowanego nie może istnieć bez postanowień przewidujących indeksację, zatem nie ma w ogóle możliwości, aby luka powstała po tej klauzuli mogła zostać uzupełniona przepisem prawa krajowego. W rezultacie umowa kredytu, po wyłączeniu tych klauzul i ryzyka kursowego, nie może dalej obowiązywać i jest nieważna (artykuł 58 § 1 KC). W związku z ustaleniem, że przedmiotowa umowa jest nieważna, strony zgodnie z teorią dwóch kondykcji zobowiązane są do zwrotu kwot świadczonych na podstawie tej umowy, a więc do zwrotu świadczenia nienależnego z zastosowaniem przepisów artykułu 405 i 410 § 1 KC. W tym postępowaniu powódka domagała się zasądzenia kwot, które uiściła tytułem spłaty rat kapitałowo odsetkowych, odsetek karnych oraz opłat dodatkowych przed złożeniem pozwu. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, termin przedawnienia tego roszczenia nie może zacząć biec, dopóki kredytobiorca nie dowiedział się o nieważności swojej umowy. Postępowanie w I instancji trwało 50 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
8. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 12394/23; Marcin Czachura) z 14.01.26 w sprawie umowy kredytu z stycznia 2009 r. zawartej z BOŚ. Ustalenie nieważności umowy kredytu indeksowanego do kursu CHF zawartej przez kredytobiorcę z Eurobank S.A. i zasądzenie od Banku Millennium (następcy prawnego Eurobank S.A.) na rzecz kredytobiorcy roszczenia zgodnie z teorią dwóch kondykcji wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od złożenia przez kredytobiorcę oświadczenia o świadomości skutków nieważności umowy. Postępowanie w I instancji trwało 29 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
9. Wyrok SO Warszawa (II C 213/25; Eliza Kurkowska) z 15.01.26 w sprawie umowy kredytu z września 2007 r. zawartej z Getin Bank. Sąd uznał, że powodowie nie byli w sposób właściwy poinformowani o ryzyku kursowym. Samo oświadczenie o ryzyku kursowym nie było wystarczające, a ponadto dotyczyło kredytu na 150 tys. zł, a nie na kwotę kredytu dotyczącą kredytobiorców. Kredyt był zaciągnięty przez konsumentów na zaspokojenie ich potrzeb mieszkaniowych. Bank w toku procesu nie wykazał, jakoby klauzule indywidualne były indywidualnie negocjowane. Po eliminacji klauzul przeliczeniowych, umowa nie może być dalej wykonywana, co powoduje jej upadek. Postępowanie w I instancji trwało 71 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
10. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 10883/23; Leszczyński Tomasz) z 15.01.26 w sprawie umowy kredytu z listopada 2008 r. zawartej z mBank. Ustalenie, że umowa kredytu z 2008 r. jest nieważna, oddalenie powództwa w zakresie roszczenia o zapłatę z uwagi na tzw. teorię salda i zasądzenie od banku na rzecz powodów kosztow procesu w całości Postępowanie w I instancji trwało 31 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Justyna Włodarczyk.
11. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 7835/22; Masznicz Robert) z 16.01.26 w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2008 r. zawartej z Millennium. Wyrok częściowy – ustalenie nieważności umowy. Postępowanie w I instancji trwało 46 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat Fabian Orłowski.
12. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 19574/22; Gancarz Marzena) z 16.01.26 w sprawie umowy kredytu z września 2006 r. zawartej z Millennium. Sąd ustalił nieważność umowy oraz zasądził wszystkie dochodzone kwoty wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od upływu terminu z przedsądowego wezwania do dnia zapłaty. Sąd obciązył bank kosztami procesu w całości. Postępowanie w I instancji trwało 40 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
13. Wyrok SO Warszawa-Praga (III C 3869/24; Kuc Kamil) z 16.01.26 w sprawie umowy kredytu z marca 2008 r. zawartej z Noble Bank. Sąd ustalił, że umowa kredytu zawarta pomiędzy stronami jest nieważna, zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 552 052,46 PLN wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11.06.2024 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałym zakresie i zasądził od pozwanego na rzecz powodów po 5 917 PLN tytułem zwrotu kosztów postępowania Postępowanie w I instancji trwało 16 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Katarzyna Murawska.
14. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 5184/25; Maj Michał) z 19.01.26 w sprawie umowy kredytu z lipca 2006 r. zawartej z Fortis. Wyrok częściowy z 19-01-2026 ustalający, że umowa kredytu hipotecznego z 2006 r. jest nieważna Postępowanie w I instancji trwało 38 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
15. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 17705/23; Szawerońska-Eliszewska Aldona) z 20.01.26 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2007 r. zawartej z Kredyt Bank. Sąd ustalił, że dwie umowy kredytu z 2007 r. są nieważne oraz zasądził dochodzone pozwem kwot z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wynikającej z przedsądowego wezwania do zapłaty. Postępowanie w I instancji trwało 25 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
16. Wyrok SO Warszawa (I C 987/23; Chłopecka Bożena) z 22.01.26 w sprawie umowy kredytu z 31-08-2006 (oraz 21-12-2007) r. zawartej z Getin Bank. Wyrok częściowy ustalający nieważność dwóch umów kredytu. Sąd obciążył syndyka w całości kosztami postępowania. Postępowanie w I instancji trwało 63 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Radosław Zalewski.
17. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 8087/25; Falkowska Iwona) z 22.01.26 w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2007 r. zawartej z Getin Bank. Sąd wydał wyrok częściowy, w którym ustalił nieważność umowy zawartej z Getin Bank. Postępowanie w zakresie roszczenia o zapłatę pozostaje zawieszone. Postępowanie w I instancji trwało 41 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
18. Wyrok SR Bydgoszcz (XIV C 836/25; Bojko-Horodeńska Małgorzata) z 22.01.26 w sprawie umowy kredytu z lutego 2006 r. zawartej z Fortis. Sąd w sprawie z powództwa banku oddalił powództwo w całości z uwagi na dokonane przez konsumentów potrącenie i obciążył bank kosztami procesu w całości. W odpowiedzi na pozew kredytobiorcy złożyli pozew wzajemny domagając się zapłaty ponad kwotę udzielonego kredytu. Kredyt został spłacony kilka lat przed wszczęciem postępowania. Sąd w ramach powództwa wzajemnego uwzględnił żądanie w całości wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od upływu terminu z przedsądowego wezwania do dnia zapłaty. Sąd również w tym zakresie obciążył bank pełnymi kosztami. Co ciekawe w kontekście tej samej umowy bank złożył drugi tożsamy pozew. Po wskazaniu tego błędu przez pełnomocnika kredytobiorców bank cofnął pozew, ale i w tej sprawie został obciążony kosztami w całości. Postępowanie w I instancji trwało 7 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
19. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 9812/22; Grenda Piotr) z 26.01.26 w sprawie umowy kredytu z grudnia 2006 r. zawartej z Deutsche Bank. Sąd ustalił niewazność umowy oraz zasądził na rzecz powodów łącznie kwoty 872.256,08 PLN oraz 426.390,30 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od upływu terminu z wezwania do zapłaty, tj. od 22 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty. Sąd obciążył bank kosztami procesu w całości. Sąd wskazał, że pomimo ostatnich pewnych zawirowań co do oceny prawnej w zakresie sposobu rozliczenia kredytu, przychyla się do teorii 2 kondykcji, która wynika między innymi z uchwały Sądu Najwyższego. Postępowanie w I instancji trwało 45 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
20. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 19614/21; Błażejewska-Leoniak Aleksandra) z 27.01.26 w sprawie umowy kredytu z marca 2006 r. zawartej z Santander Consumer Bank. Wyrok z dnia 27-01-2026 ustalający, że umowa kredytu z 2006 r. jest nieważna oraz zasądzający dochodzone pozwem kwoty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wynikającej z przedsądowego wezwania do zapłaty (oddalający powództwo jedynie w niewielkiej części dot. roszczenia o zapłatę) Postępowanie w I instancji trwało 50 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
21. Wyrok SO Warszawa-Praga (III C 3947/23; Domagała Błażej) z 28.01.26 w sprawie umowy kredytu z maja 2006 r. zawartej z Noble Bank. Wyrok z dnia 29-01-2026 ustalający, że umowa kredytu z 2006 r. jest nieważna i zasądzający dochodzoną pozwem kwotę wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wynikającej z przedsądowego wezwania do zapłaty. Postępowanie w I instancji trwało 26 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
22. Wyrok SO Poznań (XII 1 C 5311/25/SP; Przymuszała Sebastian) z 29.01.26 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Millennium. Umorzenie postępowania w zakresie cofniętego powództwa przez bank i oddalenie w pozostałym zakresie ze względu na skuteczne potrącenie. Koszty zasądzone na rzecz kredytobiorców. Postępowanie w I instancji trwało 47 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
Ponadto w 14 sprawach kredytobiorcy zawarli ugodę z bankiem, a ponadto w dalszych 7 sprawach banki cofnęły swoje powództwa w całości, uznając dokonane przez kredytobiorców potrącenia za skuteczne.
W II instancji zapadło 8 wyroków, z czego 7 było korzystnych dla kredytobiorców, a 1 wyrok kierował sprawę do ponownego rozpoznania. Średni czas postępowania apelacyjnego wyniósł 32 miesiące, a łącznie 71 miesięcy):
1. Wyrok SA Warszawa z 14.01.26 r. (V ACa 1326/23; Ewa Kaniok) w sprawie umowy kredytu z lutego 2007 r. zawartej z Millennium. Sąd oddalił apelację banku w całości i zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot kosztów postępowania apelacyjnego w wysokości 8100 zł.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 13.12.22 (XXIV C 3437/20; Tyszka Jacek; Umowa nieważna, zasądzenie kwot z odsetkami od wezwania) Postępowanie w II instancji trwało 38 miesięcy, a łącznie 109 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
2. Wyrok SA Warszawa z 16.01.26 r. (VIII ACa 1203/25; Talarczyk Ewa) w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd apelacyjny zmienił częściowo wyrok i oddalił roszczenie o zapłatę ponad kwotę wynikającą ze złożonego przez powodów oświadczenia o potrąceniu wraz z odsetkami ustawowymi za oopóźnienie od dnia następującego po złożeniu oświadczenia o potrąceniu. W pozostałym zakresie sąd oddalił roszczenia o zapłatę wskazując na umorzoną wierzytelność. Sąd zasądził na rzecz powodów koszty procesu w całości.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 14.11.23 (XXVIII C 14065/21; Orzechowska Aleksandra; Ustalenie nieważności z zasądzeniem, odsetki 7 dni od doręczenia pozwu) Postępowanie w II instancji trwało 26 miesięcy, a łącznie 52 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
3. Wyrok SA Gdańsk z 19.01.26 r. (I ACa 3027/24; Kinga Śliwińska-Buśkiewicz) w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2007 r. zawartej z Nordea. W dniu 19 stycznia 2026 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, I Wydział Cywilny (SSA Kinga Śliwińska-Buśkiewicz, sygn. I ACa 3027/24) wydał wyrok, w którym podtrzymał wyrok Sądu I instancji w zakresie ustalenia nieważności umowy PKO BP zawartej przez powodów z Bankiem Nordea w kwietniu 2007 r. Z uwagi jednak na złożenie przez pozwanego wniosku dowodowego z oświadczeniem o potrąceniu dokonanym poprzez kredytobiorców, Sąd zmienił wyrok w zakresie kwoty roszczenia i zasądził nadwyżkę ponad kwotę kapitału, a w pozostałym zakresie oddalił powództwo. Całość kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie przed Sądem Apelacyjnym została zasądzona na rzecz kredytobiorców.. W I instancji wyrok wydał SO Gdańsk w dniu 10.02.23 (XV C 132/21; Misiurna Małgorzata; Nieważność, zasądzenie, odsetki od wezwania) Postępowanie w II instancji trwało 36 miesięcy, a łącznie 71 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
4. Wyrok SA Warszawa z 21.01.26 r. (I ACa 836/23; Agnieszka Wachowicz-Mazur) w sprawie umowy kredytu z 6-11-2006, 18-09-2007 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd utrzymał wyrok I instancji w zakresie ustalenia nieważności umowy i zasądzenia roszczenia zgodnie z teorią dwóch kondykcji wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od terminu zakreślonego w wezwaniu do zapłaty. Apelacja banku została oddalona.Dodatkowo sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 8.100 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.Warto wskazać, że na etapie postępowania apelacyjnego bank przedłożył wniosek dowodowy z oświadczeniem o potrąceniu. Sąd nie uznał potrącenia zgłoszonego przez bank i wskazał, że sąd w sprawie obronnej powinien przeanalizować dokonane potrącenie. Zwłaszcza, że sąd w sprawie obronnej może analizować poniesiony zarzut przedawnienia, a wówczas zgodnie z orzecznictwem TSUE potrącenie nie będzie miało jakiegokolwiek znaczenia. Z tego właśnie względu sąd pominął wniosek dowodowy banku z oświadczeniem o potrąceniu i zasądził całość roszczenia zgodnie z zasadą dwóch kondykcji, a także z odsetkami naliczanymi od terminu zakreślonego w wezwaniu do zapłaty.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 20.10.22 (XXVIII C 4701/21; Walczewski Henryk; ustalenie nieważności + zapłata) Postępowanie w II instancji trwało 40 miesięcy, a łącznie 66 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
5. Wyrok SA Warszawa z 22.01.26 r. (I ACa 1896/23; Katarzyna Jakubowska-Pogorzelska) w sprawie umowy kredytu z stycznia 2006 r. zawartej z mBank. Umowa nieważna, odsetki od doręczenia odpisu pozwu.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 22.03.23 (II C 107/20; Bonkowska Anna; ustala nieważność, zasądza, odsetki od oświadczenia.) Postępowanie w II instancji trwało 35 miesięcy, a łącznie 74 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Dominika Helios.
6. Wyrok SA Warszawa z 26.01.26 r. (VIII ACa 1190/25; Chmiel Grzegorz) w sprawie umowy kredytu z maja 2008 r. zawartej z Millennium. Sąd apelacyjny uchylił wyrok sądu okręgowego z uwagi na nierozpoznanie istoty sprawy, bowiem zdaniem Sądu apelacyjnego Sąd I instancji pominął fakt, że kredyt był spłacany od początku w walucie obcej, co oznacza, że "przy spłacie kredyt stał się de facto kredytem walutowym". Powodowie wystąpią o uzasadnienie wyroku i rozważą wniesienie zażalenia na uchylenie wyroku.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 11.03.24 (XXVIII C 17631/21; Kaszak Paweł; Ustalenie nieważności umowy + zasądzenie , odsetki 14 dni od wezwania) Postępowanie w II instancji trwało 23 miesięcy, a łącznie 51 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
7. Wyrok SA Warszawa z 27.01.26 r. (VI ACa 539/24; Beata Waś) w sprawie umowy kredytu z września 2008 r. zawartej z Getin Bank. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok w zakresie pkt 1. w ten sposób ze ustalił, że umowa kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF, jest nieważna.W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że apelacja strony powodowej była w pełni uzasadniona, ponieważ w umowie spełnione zostały wszystkie przesłanki abuzywności zapisów dotyczących indeksacji. Sąd Apelacyjny uznał, że eliminacja tych niedozwolonych postanowień, które regulują główne świadczenia stron, musi skutkować nieważnością całej umowy, gdyż nie może ona bez nich dalej funkcjonować w obrocie prawnym.Sąd podkreślił, że strona powodowa jednoznacznie nie wyraziła woli „ratowania” umowy, a w polskim porządku prawnym brak jest przepisów dyspozytywnych, które mogłyby zastąpić te abuzywne klauzule. Z uwagi na status pozwanego (syndyk masy upadłości), Sąd wydał wyrok częściowy, ograniczając się do ustalenia nieważności umowy, natomiast kwestia roszczeń o zapłatę oraz kosztów procesu zostanie rozstrzygnięta w późniejszym terminie.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 21.09.22 (XXV C 163/19; Bryzgalska Edyta; oddalone powództwo główne, ustalenie że nie wiąże powodów par 10 ust 3 umowy, koszty zasądzone na rzecz banku) Postępowanie w II instancji trwało 41 miesięcy, a łącznie 86 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
8. Wyrok SA Warszawa z 27.01.26 r. (VIII ACa 1712/25; Feliga Przemysław) w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2008 r. zawartej z Getin Bank. Sąd oddallił apelację banku w całości.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 22.11.24 (III C 485/24; Andrzej Vertun; Wyrok częściowy w zakresie ustalenia nieważności umowy. Sąd uznał, że powodom przysługuje status konsumentów. Umowa zawiera klauzule niedozwolone, które prowadzą do upadku umowy.) Postępowanie w II instancji trwało 14 miesięcy, a łącznie 64 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
Ponadto w 5 sprawach zawarto ugodę w trakcie postępowania apelacyjnego, a w 2 sprawach apelacje syndyka GNB zostały odrzucone ze względu na ich nieopłacenie (syndyk złożył apelację wraz z wnioskiem o zwolnienie z kosztów, który został oddalony).
Nasza analiza wyroku TSUE z 12 lutego 2026 r. (C-471/24, PKO BP) w sprawie WIBORu. Adwokat Anna Bielecki mówi o wymogach informacyjnych, jakie musi spełnić bank, aby uznać umowę opartą o wskaźnik WIBOR za uczciwą. Zapraszamy!
Spór o kredyty wchodzi w zupełnie nowy etap. Wyrok TSUE jeszcze bardziej namieszał
www.salon24.pl
To nie był „proces o WIBOR”. Czego dotyczyła sprawa przed TSUE Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 12 lutego w sprawie…
📢 Sąd Najwyższy po stronie frankowiczów
sygn. akt: II CSKP 286/24
Kolejny bardzo ważny wyrok dla kredytobiorców frankowych ❗
Sąd Najwyższy wyrokiem z 10 grudnia 2025 r. uchylił niekorzystne dla konsumentów rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego.
🔴 Co jest kluczowe?
✅ bank nie może skutecznie powoływać się na prawo zatrzymania
✅ frankowiczom należą się odsetki ustawowe za opóźnienie
✅ ochrona konsumenta musi być realna, zgodnie z linią TSUE i SN
✅ bank nie może blokować rozliczeń po unieważnieniu umowy
💡 To kolejny wyrok potwierdzający, że argumenty banków o „zatrzymaniu” nie znajdują już aprobaty Sądu Najwyższego.
⚖️ Sprawę w imieniu frankowiczów prowadziła adw. Dominika Helios.
📌 Orzeczenie ma istotne znaczenie dla praktyki rozliczeń po unieważnieniu kredytów frankowych, w szczególności w zakresie odsetek i prawa zatrzymania.
Poniżej opinia adw. Anny Wolnej-Sroki na temat dzisiejszego wyroku TSUE w sprawie kredytów złotowych udzielona dla Forbes.pl i Wprost.pl
Zapraszamy do lektury 🙂
www.forbes.pl/opinie/tsue-wydalo-wyrok-ws-kredytow-opartych-na-wibor-co-w-praktyce-oznacza/m6l2j8d
biznes.wprost.pl/finanse-i-inwestycje/12248607/tsue-wydal-wyrok-w-sprawie-wibor-eksperci-komentuj…
Podwójna prawomocna wygrana z Deutsche Bankiem:
11 lutego 2026 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (V ACa 1048/23; SSA Ewa Klimowicz-Przygódzka) po rozprawie wydał wyrok, w którym w całości oddalił apelację Deutsche Banku od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 grudnia 2022 r. (XXVIII C 2140/21; SSO Aleksandra Błażejewska-Leoniak).
Sąd nie miał wątpliwości, że zawarte umowy miały charakter nie walutowy, jak twierdził bank, lecz kredytów denominowanych, a zawarte w nich klauzule przeliczeniowe były nieuczciwe. Nieuczciwy był także brak rzetelnej informacji o ryzyku związanym z oferowanym produktem. Sąd nie miał też wątpliwości, że wyrok TSUE w sprawie „Lubreczlik” nie zmienia zasad rozliczeń stron nieważnej umowy, a tzw. teoria salda nie może być stosowana.
Sąd zgodnie z naszym wnioskiem nie uwzględnił złożonego przez bank wniosku dowodowego z oświadczeniem o potrąceniu, gdyż został on złożony z naruszeniem wymogów proceduralnych zarzutu potrącenia określonych w kodeksie postępowania cywilnego.
Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadziła adw. Dominika Helios oraz adw. dr Jacek Czabański.
Postępowanie trwało 39 miesięcy w II instancji, a łącznie 66 miesięcy.
Już w najbliższy czwartek wyrok TSUE w sprawie WIBORU!
Zapraszamy do zapoznania się z komentarzem adw. Anny Wolnej-Sroki dla Wprost.pl
– Jeśli moje przewidywania na temat wyroku TSUE się sprawdzą, czwartkowy wyrok będzie swoistym „tłustym czwartkiem” – tym razem dla kredytobiorców złotowych – podsumowuje adw. Wolna-Sroka.
Poniżej link do całego materiału
biznes.wprost.pl/finanse-i-inwestycje/12246105/tsue-zdecyduje-w-sprawie-wibor-u-czy-bedzie-przelo…
Sąd Najwyższy potwierdza w wyroku zasadę dwóch kondykcji, a także naliczanie odsetek od wezwania do zapłaty! 💪💪💪
Poniżej informacja o wyroku Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. II CSKP 690/24, w którym Sąd Najwyższy orzekł co do istoty sprawy zasądzając dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Najwyższy jednoznacznie wskazuje, iż "zagadnienie powstania wymagalności roszczeń obu stron umowy kredytu w przypadku, gdy ze względu na niedozwolone postanowienia umowa ta jest niewiążąca (nieważna) było przedmiotem obszernych i wyczerpujących rozważań Sądu Najwyższego w uchwale składu całej Izby Cywilnej z kwietnia 2024 r., III CZP 25/22, do której uzasadnienia należy odesłać w celu uniknięcia zbędnych powtórzeń".
Wyrok jest ostateczny.
Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
Wyrok Sądu Najwyższego. Frankowicze odzyskają więcej niż myśleli
www.salon24.pl
Sąd Najwyższy za teorią dwóch kondykcji w sprawach frankowych. Frankowicze odzyskają wszystkie raty + odsetki od dnia wezwania banku.