Najnowsze artykuły:
- TSUE: przedawnienie roszczeń banku od zakwestionowania umowy przez konsumentaW wyroku z 2 lipca 2026 r. (C-261/25 „Ścierbek” i C-262/25 „Drózdzik”), TSUE potwierdził, że termin przedawnienia roszczenia banku należy liczyć od dnia zakwestionowania uczciwości umowy kredytu przez konsumenta (tak samo stwierdził… Dowiedz się więcej »
- 24 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy rozstrzygnął o umowach d. GE Money Banku24 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy rozstrzygnął, jakie są skutki usunięcia nieuczciwego postanowienia umownego z umów d. GE Money Banku (III CZP 8/26). Cały „problem” w sprawach umów kredytu indeksowanego akurat tego… Dowiedz się więcej »
- Co zmienia ustawa „frankowa”?Sejm uchwalił ustawę „frankową”. Senat nie wprowadził zmian a 17 lipca 2026 r. ustawę podpisał Prezydent. Treść ustawy dostępna jest tutaj: https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/PrzebiegProc.xsp?nr=1758 Generalnie, ustawa niewiele zmienia, ale wbrew wcześniejszym obawom, również niczego… Dowiedz się więcej »
- Wyroki TSUE z 16 kwietnia 2026 r.: “Rzepacz” (C‑753/24), “Jangielak” (C‑752/24) oraz “Falucka” (C‑901/24) – przedawnienie roszczeń bankówKiedy umowa kredytu jest nieważna, strony muszą sobie nawzajem zwrócić to co świadczyły, to jest bank musi zwrócić kredytobiorcy kwoty zapłacone przez niego, a kredytobiorca musi zwrócić bankowi kwotę wypłaconego kredytu. Roszczenia… Dowiedz się więcej »
- NSA uchyla wyrok w sprawie restrukturyzacji Getin Noble BankuWyrokiem z 26 marca 2026 Naczelny Sąd Administracyjny (II GSK 2388/25) uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 stycznia 2025 r. (VI SA/Wa 2964/22), w którym stwierdzono, że decyzja Bankowego… Dowiedz się więcej »
- Czy ustawa frankowa jest w ogóle jeszcze potrzebna?Rząd skierował do Sejmu projekt ustawy frankowej (druk nr 1758: https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/druk.xsp?nr=1758) której deklarowanym celem jest zmniejszenie czasu rozpoznawania spraw frankowych, co oczywiście również zmniejszy czas oczekiwania na rozstrzygnięcie innych spraw cywilnych. Według… Dowiedz się więcej »
Dlaczego warto zakwestionować umowę kredytu i iść do sądu?
Nieważność umowy kredytu oznacza brak zobowiązania obliczanego przez bank na podstawie aktualnego kursu waluty obcej. Oznacza to również nieważność hipoteki obciążającej nieruchomość, a więc odzyskanie możliwości dysponowania taką nieruchomością, jej sprzedaży lub wykorzystania jej jako zabezpieczenia dla kolejnego kredytu.
Korzyści z nieważności umowy
Korzyści najłatwiej przedstawić na przykładzie.
Weźmy pod uwagę kredyt w wysokości 400 tys. zł, udzielony w czerwcu 2008 r. na okres 30 lat (360 miesięcy), z marżą na oprocentowaniu kredytu w wysokości 1% ponad stopę LIBOR 3M CHF.
Dla takiego przykładowego kredytu, suma dotychczasowych spłat kredytobiorcy sięgnęłaby 405 tys. zł, a pomimo to bank twierdziłby, że aktualne zadłużenie to ok. 525 tys. zł (równowartość ok. 107 tys. CHF).
Nieważność takiej umowy oznacza, że nie istnieje zadłużenie przeliczane według aktualnego kursu CHF, a po wzajemnych potrąceniach dokonywanych spłat, to bank musi jeszcze zwrócić kredytobiorcy 5 tys. zł. Nietrudno zauważyć, że łączna korzyść kredytobiorcy, rozumiana jako obniżenie wysokości zadłużenia, sięga w tym przykładzie niebagatelnej kwoty 530 tys. zł.
Szczegóły rozliczeń mozna sprawdzić w kalkulatorze na stronie www.kancelariaczabanski.pl
Jakie jest orzecznictwo sądowe?
Aktualne orzecznictwo sądowe jednoznacznie wypowiada się po stronie konsumentów.
W 99% przypadków orzeczenia sądów są korzystne dla kredytobiorców a umowy uznawane za nieważne. Wyjątki dotyczą specyficznych spraw, zwłaszcza gdy cel kredytowania był w jakimś stopniu powiązany z działalnością gospodarczą, co spowodowało, że kredytobiorca nie mógł korzystać z przepisów chroniących konsumentów.
Warto spojrzeć na podsumowanie wyroków uzyskanych w 2023 r. przez Kancelarię Adwokacką Czabański Wolna-Sroka:
W 2023 r. w sprawach prowadzonych przez Kancelarię zapadło 351 wyroków w I instancji (w 2022 r. – 312) oraz 104 wyroki w II instancji (w 2022 r. – 157).
W pierwszej instancji blisko 87% wyroków stwierdza nieważność umów kredytów powiązanych z kursem waluty obcej, jednak część sędziów ciągle jeszcze uznaje tego typu umowy za prawidłowe (9,4%). Do rzadkości należy tzw. odfrankowienie, czyli utrzymanie umowy w mocy bez indeksacji (1,1%). Zaczęły się też pojawiać wyroki oddalajace powództwa banków o dodatkowe wynagrodzenie lub waloryzację wypłaconych kwot wskaźnikiem inflacji (1,4%).
W drugiej instancji zwycięstwo kredytobiorców jest już miażdżące – w 94% przypadków Sądy uznawały umowy za nieważne, w 3% uchylały wyroki sądu I instancji i kierowały sprawę do ponownego rozpoznania, a tylko w 1 przypadku uznały umowę za ważną (dotyczyło to jednak umowy z 2011 r., skonstruowanej inaczej niż typowa umowa kredytu indeksowanego). Również w 1 przypadku Sąd Apelacyjny uznał, że kredytobiorca nie był konsumentem i oddalił powództwo.
O ile może pozwać bank w przypadku nieważności umowy?
Jak ostrzegają banki, samo rozliczenie wzajemnych świadczeń według wartości nominalnych to za mało. W przypadku nieważności umowy kredytu banki domagają się zapłaty dodatkowego wynagrodzenia za tzw. korzystanie z kapitału, liczonego tak jakby zamiast kredytu frankowego udzieliły kredytu złotowego.
Po wyroku TSUE z 15 czerwca 2023 r. (C-520/21) jest jednak oczywiste, że bankowi nie przysługuje żadne takie roszczenie, niezależnie od tego czy dotyczy to tzw. wynagrodzenia za korzystanie z kapitału czy waloryzacji wypłaconej kwoty wskaźnikiem inflacji.
Jedyne czego może się bank domagać, to zwrotu kwoty wypłaconego kredytu powiększonej o odsetki za opóźnienie od terminu wyznaczonego w wezwaniu do zwrotu tej kwoty.
W jakim czasie trzeba się rozliczyć z bankiem?
Czasami słychać, że niewazność umowy nie jest korzystna dla kredytobiorcy, bo wówczas trzeba się „natychmiast” rozliczyć z bankiem. Jednak słowo natychmiast należy wziąć w cudzysłów. Kredytobiorcy również chcą natychmiastowych rozliczeń, a procesy ciągną się latami i tak samo będzie z roszczeniami banków, w tym o zwrot kapitału. Pomiędzy żądaniem banku a faktycznym dokonaniem zapłaty może więc minąć dużo czasu, choć oczywiście może to spowodować, że bank otrzyma dodatkowo odsetki za opóźnienie.
Jednak na ogół kredytobiorcy już obecnie zapłacili bankom więcej niż otrzymali, a zatem rozliczenia w przypadku nieważności umowy wypadają na ich korzyść.
Oczywiście można również dokonać potrącenia wzajemnych wierzytelności i nie trzeba dokonywać płatności w obie strony.
Najnowsze wiadomości z sal sądowych
🚨📢 WAŻNE DLA FRANKOWICZÓW! 📢🚨
✍️ Prezydent podpisał ustawę frankową. Co to oznacza w praktyce? 🤔
✅ Kto może zyskać?
⚖️ Jak zmienią się postępowania sądowe?
🏦 Czy banki mają powody do obaw?
📄 Na co powinni zwrócić uwagę kredytobiorcy?
Na te i wiele innych pytań odpowiada mec. Jacek Czabański z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A., analizując najważniejsze zmiany i ich wpływ na osoby posiadające kredyty frankowe.
📚 Jeśli jesteś frankowiczem lub znasz kogoś, kogo dotyczą te zmiany – ten materiał naprawdę warto przeczytać.
👇 Link do artykułu znajdziesz w pierwszym komentarzu.
💬 Napisz w komentarzu, co sądzisz o nowych przepisach.
🔄 Udostępnij ten post, aby więcej osób dowiedziało się, jakie zmiany właśnie weszły w życie!
#frankowicze #ustawafrankowa #kredytyfrankowe #prawo #banki #konsumenci #sprawyfrankowe #procesyfrankowe #jacekczabański #czabańskiwolnasroka #Rzeczpospolita #finanse #kredythipoteczny #pomocprawna
Prezydent podpisał ustawę „frankową”. Ustawa wejdzie w życie 14 dni po opublikowaniu w dzienniku ustaw.
www.prezydent.pl/prawo/ustawy-zawetowane/prezydent-rp-podpisal-9-ustaw-2-zawetowal,123465
Treść ustawy dostępna jest tutaj: www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/PrzebiegProc.xsp?nr=1758
Tak jak wskazywaliśmy wcześniej, ustawa niewiele zmienia, ale wbrew wcześniejszym obawom, również niczego nie psuje.
Uwaga: ustawa dotyczy tylko kredytów powiązanych z kursem CHF, ale nie identycznych umów, ale powiązanych z kursem USD, EUR czy JPY.
Najważniejszą zmianą jest to, że zgodnie z art. 3 ustawy, samo doręczenie pozwu wniesionego przez konsumenta przeciwko bankowi powoduje zawieszenie obowiązku spłacania dalszych rat kredytu, a więc nie trzeba już składać wniosku o zabezpieczenie powództwa, którego rozpoznawanie, a także rozpoznawanie zażaleń od postanowienia o udzieleniu takiego zabezpieczenia, stanowiło obciążenie dla sądów.
Z istotnych zmian należy wskazać również zmianę przewidzianą w art. 8, która pozwala na wytoczenie powództwa wzajemnego do zamknięcia postępowania w I instancji.
Ta zmiana oznacza, że konsumenci, którzy już zostali pozwani przez bank, będą mogli zgłosić powództwo wzajemne o dalsze roszczenia, których nie mogli zgłosić w swojej sprawie, bo ich sprawa trafiła już do II instancji (a wtedy rozszerzenie powództwa jest niemożliwe). Z drugiej strony, banki zamiast wytaczać odrębne powództwo, będą mogły zgłosić swoje powództwo wzajemne, o ile tylko sprawa konsumenta jest dalej w I instancji.
Obecnie powództwo wzajemne można wnieść najpóźniej w chwili składania odpowiedzi na pozew.
Ponadto strona może zostać przesłuchana na piśmie, a sąd może wydać wyrok na posiedzeniu niejawnym, nawet przy żądaniu stron przeprowadzenia rozprawy.
Wreszcie w ustawie jest zachęta dla banków do cofania skarg kasacyjnych juz przyjętych do rozpoznania, bo wówczas można odzyskać połowę zapłaconej opłaty sądowej.
Aczkolwiek powyższe rozwiązania można ocenić jako pozytywne, to należy jednocześnie stwierdzić, że nie odpowiadają one na największe potrzeby.
Jak pokazują statystyki sądowe, sądy I instancji coraz sprawniej radzą sobie ze sprawami „frankowymi”, a w ciągu 2 lat zaległości powinny zostać całkowicie zlikiwidowane. Dużo gorsza sytuacja jest w sądach apelacyjnych, gdzie aktualnie 70% spraw to sprawy „frankowe”, a czas rozpoznania apelacji uległ znacznemu wydłużeniu.
Za zapchanie sądów apelacyjnych odpowiadają banki, bo to głównie one składają apelacje i to pomimo tego, że ostatecznie przegrywają. Dlatego właściwym rozwiązaniem byłoby zniechęcanie banków od przedłużenia postępowania sądowego – jak to można było zrobić pisałem na przykład tutaj: pomocfrankowiczom.pl/czy-ustawa-frankowa-jest-w…/
Tego podstawowego problemu ustawa niestety nie rozwiązuje. Dlatego też, chociaż ogólnie ustawę można ocenić pozytywnie, to jednak nie można się spodziewać znaczącej poprawy sytuacji w sądach apelacyjnych, a więc tam, gdzie jest to obecnie najbardziej potrzebne.
adw. dr Jacek Czabański
Prezydent RP podpisał 9 ustaw; 2 zawetował
www.prezydent.pl
Prezydent Karol Nawrocki podpisał m.in. nowelizację ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich oraz ustawę o osobach starszych i koordynacji opieki długoterminowej. Prezydent…
Pierwsza połowa 2026 r. była bardzo udana dla klientów naszej Kancelarii.
Nie dość, że zapadają korzystne rozstrzygnięcia, to coraz częściej banki proponują korzystne ugody, a czas postępowania sądowego wreszcie uległ zmniejszeniu!
W czerwcu w naszych sprawach zapadło 36 wyroków, zawarliśmy 11 ugód, a w 2 sprawach banki cofnęły swoje powództwa po zakończeniu spraw z powództwa kredytobiorców (bez zawierania ugody).
Czas trwania postępowania spadł do 30 miesięcy w I instancji i 32 miesięcy w II instancji. Spodziewamy się dalszego przyspieszenia spraw, zwłaszcza w I instancji.
Zapadłe wyroki w I instancji to:
1. Wyrok SO Warszawa-Praga (I C 2686/23; Mroczek Piotr) z 01.06.26 w sprawie umowy kredytu z grudnia 2006 r. zawartej z GE Money Bank. Sąd ustalił nieważność umowy i zasądził kwotę przewyższającą kwotę wypłaconego kapitału wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od wezwania do dnia zapłaty. Sąd oddallił roszczenie o zapłatę w wysokości równowartość kwoty wypłaconego kredytu, przy czym jednocześnie zasądził na rzecz powodów odsetki od tej kwoty od wezwania do dnia zapłaty. Sąd nie miał wątpliwości, że umowa zawarta z powodami zawierała klauzule niedozwolone, po usunięciu których nie można jej uzupełnić, a tym samym nie da się jej wykonywać. Co do roszczenia o zapłatę wyjasnienie poznamy po otrzymaniu uzasadnienia wyroku. Postępowanie w I instancji trwało 34 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
2. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 3767/25; Bednarczyk Piotr) z 01.06.26 w sprawie umowy kredytu z lutego 2007 r. zawartej z Millennium. Ustalenie nieważności umowy i zasądzenie roszczenia zgodnie z teorią dwóch kondykcji. Koszty zastępstwa procesowego zasądzone od banku na rzecz kredytobiorców. Postępowanie w I instancji trwało 25 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
3. Wyrok SO Olsztyn (I C 1409/25; Wacław Wojciech) z 05.06.26 w sprawie umowy kredytu z lipca 2007 r. zawartej z mBank. Sąd oddalił powództwo banku w całości z uwagi na dokonane uprzednio oświadczenie o potrąceniu i obciążył bank kosztami procesu. Postępowanie w I instancji trwało 6 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
4. Wyrok SO Gdańsk (I C 1012/20; Czarnecka Dominika) z 08.06.26 w sprawie umowy kredytu z lipca 2008 r. zawartej z Getin Bank. Ustalenie nieważności umowy. Postępowanie w I instancji trwało 72 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat Fabian Orłowski.
5. Wyrok SO Warszawa-Praga (I C 2115/25; Puź Agata) z 09.06.26 w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd oddalił powództwo o ustalenie i zasądził na rzecz powodów kwotę 220.597,46 PLN oraz kwotę 27.169,10 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 8 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty. W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że nie podziela argumentacji strony powodowej w zakresie żądania ustalenia nieważności umowy kredytu. W ocenie Sądu twierdzenia zmierzające do wykazania istnienia przesłanek bezwzględnej nieważności umowy były nietrafne. Sąd nie zgodził się z prezentowanym w części orzecznictwa poglądem, zgodnie z którym niedozwolony charakter postanowień umownych prowadzący do niemożności dalszego wykonywania umowy skutkuje jej bezwzględną nieważnością. Sąd podkreślił, że sankcja związana z występowaniem niedozwolonych postanowień umownych ma charakter bezskuteczności, a nie nieważności. W konsekwencji brak było podstaw do uwzględnienia roszczenia o ustalenie nieważności umowy, wobec czego żądanie to zostało oddalone. Odnosząc się do roszczeń pieniężnych, Sąd wskazał, że zasądził dochodzone kwoty główne w całości. W ocenie Sądu wysokość tych należności wynika jednoznacznie z przedłożonych zaświadczeń i nie była przedmiotem sporna między stronami. W zakresie odsetek ustawowych za opóźnienie Sąd nie podzielił stanowiska powodów co do daty początkowej ich naliczania. Powołując się na art. 455 Kodeksu cywilnego, Sąd wskazał, że odsetki powinny zostać zasądzone po upływie 14 dni od skutecznego wezwania pozwanego do zapłaty. Ponieważ wezwanie zostało doręczone bankowi w dniu 24 maja 2023 r., Sąd zasądził odsetki od dnia 8 czerwca 2023 r., a nie od daty wskazywanej przez stronę powodową tj. 1 czerwca 2023 r. I w tym zakresie powództwo zostało oddalone. Rozstrzygając o kosztach procesu, Sąd wskazał, że powodowie wygrali sprawę jedynie częściowo (w 52%), ponieważ dochodzili dwóch odrębnych roszczeń, z których uwzględnione zostało tylko jedno. Uwzględniając wynik sprawy oraz stosunek wygranej do przegranej, Sąd na podstawie art. 100 Kodeksu postępowania cywilnego zniósł wzajemnie między stronami koszty procesu. Postępowanie w I instancji trwało 34 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
6. Wyrok SO Warszawa-Praga (I C 1942/25; Agata Puź) z 10.06.26 w sprawie umowy kredytu z maja 2006 r. zawartej z Santander Consumer Bank. Sąd oddalił powództwo banku o wynagrodzenie, natomiast uwzględnił powództwo wzajemne o zwrot dalszych kwot wraz z odsetkami. Postępowanie w I instancji trwało 33 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
7. Wyrok SO Warszawa-Praga (III C 4876/24; Nowicka-Skowrońska Eliza) z 10.06.26 w sprawie umowy kredytu z maja 2010 r. zawartej z PKO BP. Sąd umorzył postępowanie w zakresie cofniętego przez bank roszczenia o waloryzację, oddalił powódzztwo w zakresie roszczenia o zwrot kapitału z uwagi na dokonane potrącenia i obciążył bank kosztami procesu w całości. Postępowanie w I instancji trwało 23 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
8. Wyrok SO Warszawa-Praga (I C 2392/21; Mroczek Piotr) z 11.06.26 w sprawie umowy kredytu z maja 2008 r. zawartej z mBank. Sąd oddalił powództwo banku o zwrot kwoty kredytu ze względu na potrącenie, jednak zasądził od części dochodzonych kwot odsetki za opóźnienie za okres od wezwania banku do potrącenia i zniósł koszty postępowania. Postępowanie w I instancji trwało 52 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
9. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 169/26; Maj Michał) z 11.06.26 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2010 r. zawartej z mBank. Sąd ustalił nieważność umowy, zasądził żądane kwoty na rzecz kredytobiorców, oddalił roszczenie o zwrot uiszczonych składek ubezpieczeniowych, uwzględnił powództwo banku. W zakresie kosztów w sprawie z powództwa głównego zasądził je na rzecz kredytobiorców, w sprawie z powództwa Banku odstąpił od obciążania kredytobiorców kosztami Postępowanie w I instancji trwało 5 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Katarzyna Murawska.
10. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 10000/23; Kossowska Agnieszka) z 12.06.26 w sprawie umowy kredytu z marca 2006 r. zawartej z PKO BP. Ustalenie nieważności umowy kredytu i zasądzenie części wierzytelności kredytobiorcy (Sąd zastosował tzw. teorię salda). Kosztami postępowania w całości obciążony został pozwany bank. Postępowanie w I instancji trwało 36 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Radosław Zalewski.
11. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 12709/24; Pawłowska Ewa) z 12.06.26 w sprawie umowy kredytu z grudnia 2005 r. zawartej z Fortis. Sąd ustalalił nieważność umowy kredytu zawartej z Fortis Bank oraz zasądził dochodzone pozwem kwoty w PLN i CHF z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wynikającej z odpowiedzi banku na przedsądowe wezwanie do zapłaty. Postępowanie w I instancji trwało 19 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
12. Wyrok SO Olsztyn (I C 1075/25; Kurasz Ewa) z 16.06.26 w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2008 r. zawartej z Deutsche Bank. Sąd uznając, że umowa kredytu jest nieważna (przesłankowo), zasądził większość żądanej kwoty i kosztami postępowania w odpowiedniej części obciążył pozwany bank (część kosztów zgodnie z ustaloną przez sąd proporcją w jakiej powód wygrał sprawę). Sąd uznał, że fakt wykształcenia prawniczego powoda nie miał dla kwestii ważności umowy żadnego znaczenia, w szczególności nie pozbawiał go statusu konsumenta. Sąd oddalił część roszczenia odsetkowego powoda uznając, że w tej części roszczenie to jest przedawnione. Postępowanie w I instancji trwało 10 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Radosław Zalewski.
13. Wyrok SO Warszawa-Praga (I C 1816/22; Gradowska-Okrój Agnieszka) z 18.06.26 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd ustalił nieważność umowy oraz zasądził na rzecz powodów dochodzone kwoty wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia doręczenia pozwu stronie przeciwnej do dnia zapłaty. Sąd oddalił odsetki za okres od wezwania do zapłaty do dnia doręczenia pozwu i w tym zakresie Klienci rozważą wniesienie apelacji. W ustnych motywach rozstrzygnięcia sąd wskazał, że popiera stanowisko strony powodowej w całości ze względu na fakt, że bank zastosował w umowie kredytu klauzule niedozwolone, po których wyeliminowaniu umowy nie można wykonać. Postępowanie w I instancji trwało 43 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
14. Wyrok SO Elbląg (I C 417/25; Osowicka Teresa) z 18.06.26 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Millennium. Sąd ustalił nieważność umowy oraz zasądził na rzecz powodów całość dochodzonego roszczenia wraz z odsetkami od upływu terminu z wezwania do zapłaty. Sąd obciążył bank kosztami procesu w całości. Postępowanie w I instancji trwało 12 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
15. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 15511/23; Wlekły-Pietrzak Agnieszka) z 22.06.26 w sprawie umowy kredytu z grudnia 2007 r. zawartej z GE Money Bank. Sąd ustałił się umowa zawarta z d. GE Money Bank jest nieważna i zasądził na rzecz powodów całość dochodzonych kwot wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od wezwania do zapłaty. Klienci dokonali potrącenia przed wszczęciem postępowania i wystąpili o nadwyżkę. Sąd nie miał wątpliwości, że w umowie występują klauzule niedozwolone. Odnosząc się do § 17 umowy, który odsyłał do kursów średnich NBP Sąd uznał, że to postanowienie jest niejednoznaczne, ponieważ wskazuje ono, że pozwany powiększa kursy średnie NBP o marżę, której sposobu ustalenia poprzednik prawny pozwanego nie wskazał. Sąd obciążył bank kosztami procesu w całości. Postępowanie w I instancji trwało 31 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
16. Wyrok SO Tarnów (I C 143/25; Gut Ewa) z 22.06.26 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2010 r. zawartej z Deutsche Bank. Sąd zasądził na rzecz powodów zwrot dokonanych spłat rat kredytu wraz z odsetkami od upływu terminu z wezwania do dnia zapłaty. Sprawa dotyczyła umowy kredytu zawartej z Deustche Bank Polska S.A. w czerwcu 2010 roku. Kredyt był powiązany z EUR, od razu spłacany w tej walucie i wykonany na kilka lat przed wniesieniem pozwu. Sąd zgodził się w całości z szeroką argumentacją pełnomocnika powodów odnoszącą się do przedstawionego w umowie nieobiektywnego sposobu ustalania kursów powiązanego z FOREX i ostatecznie uznał, że umowa była nieważna. Sąd obciążył bank kosztami procesu w całości. Postępowanie w I instancji trwało 17 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
17. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 14727/22; Hojczyk Agata) z 24.06.26 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Millennium. Ustalenie, że umowa kredytu z 2008 r. jest nieważna i zasądzenie dochodzonych pozwem kwot z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wynikającej z przedsądowego wezwania do zapłaty oraz zasądzenie w całości kosztów procesu (powództwo zostało oddalone jedynie w niewielkiej części, tj. w zakresie różnicy pomiędzy sumą spłat wskazaną w pozwie, a kwotą wynikającą z zaświadczeń banku) Postępowanie w I instancji trwało 48 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
18. Wyrok SO Warszawa-Praga (III C 4333/24; Kuc Kamil) z 24.06.26 w sprawie umowy kredytu z marca 2007 r. zawartej z Millennium. Ustalenie nieważności umowy kredytu i zasądzenie roszczenia o zapłatę. Kosztami postępowania w całości obciążony został pozwany bank. Postępowanie w I instancji trwało 21 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Radosław Zalewski.
19. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 1606/26; Kaszak Paweł) z 25.06.26 w sprawie umowy kredytu z lutego 2007 r. zawartej z Noble Bank. Wyrok częściowy ustalający nieważność umowy Noble Banku z 2007 r. Sąd uznał, że kredyt nie był powiązany z jakąkolwiek działalnością gospodarczą. W toku procesu wykazano rażące naruszenie interesów powoda, jak również naruszenie dobrych obyczajów. Kredytobiorca posiadał interes prawny w ustaleniu nieważności umowy. Postępowanie w I instancji trwało 78 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
20. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 18236/22; Biegański Bartłomiej) z 27.06.26 w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2005 r. zawartej z Bank BPH. Ustalenie nieważności umowy kredytu i zasądzenie części roszczenia o zapłatę. Kosztami postępowania w całości obciążony został pozwany bank. Postępowanie w I instancji trwało 46 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Radosław Zalewski.
21. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 15599/24; Pawłowska Ewa) z 29.06.26 w sprawie umowy kredytu z marca 2011 r. zawartej z Nordea. Oddalenie powództwa banku w całości oraz oddalenie powództwa wzajemnego kredytobiorcy w całości (zarówno o ustalenie nieważności umowy kredytu jak i o zapłatę). Wzajemne zniesienie kosztów postępowania. Sąd w ustnych zasadniczych powodach rozstrzygnięcia wskazał, że przeciwko nieważności umowy kredytu w tej sprawie świadczy to, że umowa zawarta była bardzo późno (marzec 2011 r.) i od samego początku spłacana była w walucie obcej. Postępowanie w I instancji trwało 12 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Radosław Zalewski.
22. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 12677/23; Wiśniewska-Wiecha Ewa) z 30.06.26 w sprawie umowy kredytu z marca 2006 r. zawartej z Getin Bank. umorzenie postępowania dot. umowy kredytu nr 1 (w zw. z ugodą pozasądową) i oddalenie powództwa w pozostałym zakresie (tj. o ustalenie, że umowa nr 2 jest nieważna) oraz nieobciążanie strony powodowej kosztami procesu (sąd uznał, że kredytobiorca jako doradca kredytowy nie był nieświadomym konsumentem, lecz kredytobiorcą, który posiadał wiedzę dot. ryzyka kursowego, co powoduje, że nie zasługuje na ochronę konsumencką) Postępowanie w I instancji trwało 34 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
23. Wyrok SO Warszawa-Praga (II C 832/25; Kukuć Bożena) z 30.06.26 w sprawie umowy kredytu z lipca 2010 r. zawartej z Deutsche Bank. Ustalenie nieważności umowy kredytu i zasądzenie kwot zgodnie z pozwem. Kosztami postępowania w całości obciążony został pozwany bank. Postępowanie w I instancji trwało 17 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Radosław Zalewski.
24. Wyrok SO Olsztyn (I C 55/25; Cichocki Tomasz) z 30.06.26 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Getin Bank. Sąd oddalił powództwo syndyka i zasądził na rzecz powodów zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Postępowanie w I instancji trwało 12 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
Wyroki w II instancji to:
1. Wyrok SA Warszawa z 03.06.26 r. (VIII ACa 2749/25; Chmiel Grzegorz) w sprawie umowy kredytu z lipca 2007 r. zawartej z mBank. Sąd uwzględnił apelację w przeważającej części, zgadzając się co do wyliczeń należnych odsetek za opóźnienie i zmniejsząjąc kwotę zasądzoną na rzecz banku z 33 tys. do 6 tys. zł. Kwota ta wynika z żądanych przez bank odsetek za opóźnienie przy zwrocie kwoty kredytu.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa-Praga w dniu 17.10.24 (II C 1806/20; Sałaj–Alechno Katarzyna; Bank cofnął powództwo z tytułu wypowiedzianej umowy, natomiast wniósł powództwo o zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od roszczenia o zwrot kwoty wypłaconej w wykonaniu nieważnej umowy i sąd to roszczenie zasądził.) Postępowanie w II instancji trwało 34 miesięcy, a łącznie 68 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
2. Wyrok SA Warszawa z 09.06.26 r. (V ACa 1991/23; Jefimko Edyta) w sprawie umowy kredytu z 8.10.2008, 18.06.2010 r. zawartej z Kredyt Bank. Wyrok SA w Warszawie z 09-06-2026 zmieniający wyrok sądu I instancji poprzez oddalenie powództwa o zapłatę (z uwagi na dokonane potrącenie wzajemnych wierzytelności) oraz oddalający apelację banku w pozostałym zakresie (utrzymujący w mocy wyrok ustalający, że 2 umowy kredytu są nieważne), a także zasądzający od pozwanego banku na rzecz powodów koszty procesu za II instancję.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 16.01.23 (XXVIII C 6075/21; Orzechowska Aleksandra; Ustalenie nieważności, t. 2 kondykcji, odsetki od oświadczenia) Postępowanie w II instancji trwało 15 miesięcy, a łącznie 58 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
3. Wyrok SA Warszawa z 11.06.26 r. (I ACa 249/25; Beata Byszewska) w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2008 r. zawartej z Nordea. Sąd oddalił apelację banku w całości i zasądził koszty postępowania na rzecz kredytobiorcy.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 30.09.22 (III C 1444/16; Schmidt Rafał; Umowa nieważna, zwrot rat z odsetkami od dnia złożenia oświadczenia o zgodzie na nieważność umowy.) Postępowanie w II instancji trwało 34 miesięcy, a łącznie 48 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
4. Wyrok SA Warszawa z 11.06.26 r. (VIII C 4079/25; Kubuj Kinga, Paszkowski Jerzy, Kociołek Anna) w sprawie umowy kredytu z września 2010 r. zawartej z Nordea. Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację powodów i zasądził na ich rzecz dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie od dochodzonych kwot za okres od upływu terminu z wezwania do zapłaty do dnia doręczenia pozwu oraz oddalił apelację banku w całości. Sąd wobec wygranej powodów obciążył bank kosztami procesu.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 07.06.24 (XXIV C 3278/20; Tarapata Krzysztof; Ustalene nieważności, zasądzenie, odsetki od doręczenia pozwu) Postępowanie w II instancji trwało 38 miesięcy, a łącznie 76 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
5. Wyrok SA Warszawa z 16.06.26 r. (VI ACa 3477/23; Pałdyna Tomasz) w sprawie umowy kredytu z maja 2007 r. zawartej z Millennium. Sąd oddalił apelację banku w całości i zasądził od pozwanego na rzecz powoda 4.050 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępownaiu apelacyjnym. Umowa kredytu indeksowanego do CHF zawierała klauzule niedozwolone, które spowodowały upadek umowy. Kredyt nie był powiązany z jakąkolwiek działalnością gospodarczą. Sąd zasądził roszczenie zgodnie z teorią dwóch kondycji wskazując, iż wyrok w sprawie Lubrecznik (C-396/24) odnosi się jedynie do spraw z powództwa banku, a nie spraw z powództwa kredytobiorców.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 17.05.23 (III C 564/17; Suchecka-Bartnik Ewa; Ustalenie nieważności + zapłata) Postępowanie w II instancji trwało 40 miesięcy, a łącznie 62 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
6. Wyrok SA Warszawa z 17.06.26 r. (V ACa 3074/24; Piwowarun-Kołakowska) w sprawie umowy kredytu z października 2007 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd w całości zgodził się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji i oddalił apelację banku. Dodatkowo na skutek apelacji pełnomocnika strony powodowej zasądził od banku na rzecz kredytobiorcy dalej idące odsetki ustawowe za opóźnienie. Umowa kredytu indeksowanego do CHF zawierała klauzule niedozwolone, które spowodowały upadek umowy. Kredyt nie był powiązany z jakąkolwiek działalnością gospodarczą. Sąd zasądził roszczenie zgodnie z teorią dwóch kondycji wskazując, iż wyrok w sprawie Lubrecznik (C-396/24) odnosi się jedynie do spraw z powództwa banku, a nie spraw z powództwa kredytobiorców.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 21.02.24 (XXVIII C 8447/22; Orzechowska Aleksandra; Ustalenie nieważności + zasądzenie) Postępowanie w II instancji trwało 41 miesięcy, a łącznie 72 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
7. Wyrok SA Wrocław z 18.06.26 r. (V ACa 4774/25; Lamparska Małgorzata) w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2008 r. zawartej z mBank. Sąd Apelacyjny oddalił apelację banku o dodatkowe odsetki ustawowe za opóźnienie Bank po wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu, w którym sąd oddalił powództwo banku (o kapitał i odsetki ustawowe za opóźnienie), wystosował apelację w zakresie oddalenia roszczenia banku o odsetki ustawowe za opóźnienie, które bank naliczał od wezwania do zapłaty. Sąd Apelacyjny uznał, że apelacja banku nie jest zasadna i oddalił w całości apelację banku.. W I instancji wyrok wydał SO Wrocław w dniu 28.03.25 (I C 1963/21; Magdalena Sobczak-Chrzanowska; Oddalenie powództwa o zapłatę z powództwa banku o zwrot kwoty kapitału z uwagi na potrącenie. Oddalenie roszczebia banku o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału i waloryzację. Sąd zasądził jedynie kwotę 4.179 zł pozostałej do rozliczenia kwoty kapitału. Sąd zasądził jedynie odseteki ustawowe za opóźnienie od pozostałej do zwrotu kwoty kapitału.) Postępowanie w II instancji trwało 10 miesięcy, a łącznie 36 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
8. Wyrok SA Warszawa z 19.06.26 r. (I ACa 2141/23; Markiewicz Dorota, Strobel Marcin, Sędrowska Ada) w sprawie umowy kredytu z lutego 2008 r. zawartej z Millennium. Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację kredytobiorcy w całości. Sąd ustalił nieważność umowy kredytu indeksowanego do CHF z lutego 2008 zawartą z Bankiem Millennium. Dodatkowo Sąd zasądził na rzecz powoda 282.212.63 PLN oraz 38.672,98 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia zapłaty, a także zasądził od pozwanego na rzecz powoda 11.817 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego za I instancję, a także 9.100 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego za II instancję. W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny wskazał, iż apelacja pełnomocnika kredytobiorcy była zasadna w całości. Umowa kredytu zawiera niedozwolone postanowienia umowne, które powodują upadek umowy. Sąd Apelacyjny uznaje, iż powodowi przysługuje roszczenie w oparciu o teorię dwóch kondycji z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od terminu zakreślonego w wezwaniu przedsądowym. Wyrok TSUE w sprawie Lubrecznik odnosi się jedynie do spraw z powództwa banku o zwrot kwoty faktycznie wypłaconego kredytu.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 20.03.23 (I C 923/21; Bulanda Tadeusz; Umowa ważna, abuzywne jedynie przeliczenie według kursu kupna z tabeli banku) Postępowanie w II instancji trwało 21 miesięcy, a łącznie 103 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
9. Wyrok SA Warszawa z 23.06.26 r. (I ACa 4003/23; Dziczek Roman) w sprawie umowy kredytu z lutego 2008 r. zawartej z Noble Bank. Wyrok częściowy ustalający nieważność umowy. Sąd Apelacyjny zgodził się w całości z wywiedzioną przez pełnomocnika kredytobiorców apelacją. Umowa kredytu zawierała klauzule niedozwolone, które powodowały upadek umowy. Kredyt nie był powiązany z jakąkolwiek działalnością gospodarczą, czy zawodową.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 21.12.22 (IV C 478/19; Jaskłowski Tomasz; Powództwo oddalone w przeważającej części (ustalenie, że 2/3 klauzule są bezskuteczne, ale umowa pozostaje ważna)) Postępowanie w II instancji trwało 41 miesięcy, a łącznie 68 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
10. Wyrok SA Warszawa z 23.06.26 r. (V ACa 2123/23; Jefimko Edyta) w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2008 r. zawartej z Millennium. Sąd Apelacyjny rozpoznawał apelacje obu stron. Sąd uwzględnił apelację powoda i zasądził na rzecz powoda dalsze odsetki od dochodzonych kwot za okres od wezwania do zapłaty aż do złożenia oświadczenia o świadomości skutków zastosowania sankcji nieważności, które to oświadczenie w wyroku I instancji zostało uznane za początkowy okres zasądzenia odsetek ustawowych naliczanych do dnia zapłaty. Sąd Apelacyjny oddalił w całości apelację pozwanego i obciążył bank kosztami procesu w całości.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 17.05.23 (XXVIII C 10221/21; Lizakowska-Bytof Iwona; Ustalenie i zasądzenie) Postępowanie w II instancji trwało 34 miesięcy, a łącznie 73 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
11. Wyrok SA Warszawa z 24.06.26 r. (VI ACa 3409/23; Pyźlak Jolanta) w sprawie umowy kredytu z czerwca 2007 r. zawartej z Raiffeisen. Sąd oddalił apelację banku w całości.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 19.07.23 (XXIV C 344/19; Pyzio Paweł; Ustala nieważność i zasądza kwoty z odsetkami od wezwania) Postępowanie w II instancji trwało 37 miesięcy, a łącznie 74 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
12. Wyrok SA Warszawa z 24.06.26 r. (VI ACa 4068/23; Sarnowicz Ryszard) w sprawie umowy kredytu z listopada 2006 r. zawartej z Millennium. Sąd oddalił apelację banku i zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 4.050 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny wskazał, że w sprawie znajduje zastosowanie utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące ochrony konsumentów w relacjach z bankami. Sąd Apelacyjny uznał, że postanowienia przeliczeniowe zawarte w umowie miały charakter abuzywny, nie mogły zostać utrzymane w mocy, a ich eliminacja prowadziła do upadku całej umowy. Skoro umowa okazała się nieważna, podstawę rozliczeń stron stanowią przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu, w szczególności art. 405 i 410 k.c. Z tych względów Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji i uznał wydane przez niego rozstrzygnięcie za prawidłowe.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 12.10.23 (XXIV C 1109/19; Gozalbo-Gągolewicz Dorota; Ustalenie nieważności + zasądzenie) Postępowanie w II instancji trwało 44 miesięcy, a łącznie 65 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
13. Wyrok SA Warszawa z 29.06.26 r. (VIII ACa 4030/25 (poprzed. VI ACa 2953/24); Przanowska-Tomaszek Joanna, Dominiak Monika, Tyliński Grzegorz) w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd Apelacyjny częściowo zmienił wyrok sądu I instancji poprzez zasądzenie na rzecz powodów kwoty pozostającej po złożonym oświadczeniu o potrąceniu (uwzględniającym skapitalizowane odsetki ustawowe za opóźnienie) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia następującego po złożeniu oświadczenia o potrąceniu do dnia zapłaty. Sąd oddalił apelację banku w pozostałym zakresie oraz obciążył pozwany bank kosztami postępowania apelacyjnego i zażaleniowego w całości.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa-Praga w dniu 27.11.23 (II C 1591/22; Wawrzyniak Hanna; Ustalenie nieważności z zasądzeniem, odsetki od doręczenia pozwu) Postępowanie w II instancji trwało 36 miesięcy, a łącznie 65 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
14. Wyrok SA Białystok z 19.06.26 r. (I ACa 1463/24; Chojnowski Krzysztof) w sprawie umowy kredytu z lutego 2008 r. zawartej z Millennium. Uwzględnienie apelacji kredytobiorców poprzez zmianę wyroku I instancji i zasądzenie dochodzonych pozwem kwot z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wynikającej z przedsądowego wezwania do zapłaty, a także obciążający pozwany bank kosztami procesu za I oraz II instancję. W I instancji wyrok wydał SO Białystok w dniu 15.02.24 (I C 1049/23; Kruk Krzysztof; Sąd uznał że powodowie działali jako konsumenci nie mieli świadomości ryzyka związanego z umową kredytu indeksowanego, a pozwany jako profesjonalista nie sprostał obowiązkom informacyjnym. Skutkiem tego należało uznać postanowienia umowy za abuzywne, prowadzące do jej nieważności, a kwoty spłacone przez powodów jako świadczenie nienależne podlegają zwrotowi.) Postępowanie w II instancji trwało 29 miesięcy, a łącznie 38 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
📢 Frankowicze wygrali już wiele. Czy teraz podobną drogą pójdą sprawy dotyczące WIBOR-u?
Jeszcze kilka lat temu niewielu wierzyło, że można skutecznie wygrać z bankiem. Dziś tysiące korzystnych wyroków pokazują, że warto dochodzić swoich praw. Równocześnie coraz więcej pytań pojawia się wokół kredytów opartych o WIBOR, a przedsiębiorcy coraz częściej szukają skutecznych sposobów na zabezpieczenie majątku dla kolejnych pokoleń.
To właśnie o tych wyzwaniach mec. Anna Wolna-Sroka, Partner Zarządzający Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A., rozmawia w wywiadzie udzielonym na zaproszenie Redakcji „Wprost”, opublikowanym w specjalnym wydaniu „100 Najbogatszych Polaków”.
➡️ Chcemy wyraźnie podkreślić, że mec. Anna Wolna-Sroka nie jest uczestnikiem rankingu „100 Najbogatszych Polaków”. Została zaproszona przez Redakcję jako ekspert do rozmowy o tematach, które dziś mają ogromne znaczenie dla przedsiębiorców oraz kredytobiorców.
W wywiadzie przeczytacie m.in. o:
✔️ fundacjach rodzinnych jako skutecznym narzędziu ochrony wielopokoleniowego majątku i planowania sukcesji,
✔️ blisko 2 000 wyroków stwierdzających nieważność umów kredytów frankowych, wypracowanych przez nasz zespół,
✔️ rosnącej liczbie spraw dotyczących kredytów opartych o WIBOR oraz wyzwaniach, jakie stoją przed kredytobiorcami,
✔️ prowadzeniu sporów z największymi instytucjami finansowymi i konsekwencji, która od lat towarzyszy naszej pracy.
„Nie boję się sporów z największymi instytucjami finansowymi” – to tytuł wywiadu, ale również podejście, które od lat przyświeca naszej kancelarii.
Dziękujemy Redakcji „Wprost” za zaproszenie do rozmowy i możliwość podzielenia się naszym doświadczeniem.
📰 Najnowszy numer „Wprost – 100 Najbogatszych Polaków” jest dostępny w sprzedaży w wydaniu papierowym.
💬 A teraz pytanie do Was.
Czy uważacie, że spory dotyczące WIBOR-u mają szansę odegrać równie ważną rolę jak sprawy frankowe? Jesteśmy ciekawi Waszych opinii i doświadczeń – podzielcie się nimi w komentarzach.
#frankowicze #kredytyCHF #WIBOR #PrawoBankowe #sporyzbankami #annawolnasroka #wprost #wywiad #100najbogatszychpolaków #fundacjerodzinne #Sukcesja #OchronaMajątku #kancelaria #prawo #Kredytobiorcy
🚨 Bank popełnił błąd. Fiskus zażądał prawie 90 tys. zł. Jak udało się tego uniknąć?
Kredytobiorca zawarł ugodę z bankiem. Bank wystawił nieprawidłowy PIT-11. Pół roku później otrzymał wezwanie z urzędu skarbowego na blisko 90 tysięcy PLN! 😱
Taka historia przydarzyła się jednemu z naszych Klientów. Na szczęście, dzięki szybkiemu działaniu zespołu podatkowego Kancelarii, udało się uniknąć zapłaty nienależnego podatku w całości. 💪
Jak do tego doszło? Nasz Klient zakończył spór z Bankiem BPH S.A. poprzez zawarcie ugody. Na jej podstawie bank umorzył pozostałe saldo zadłużenia do zera (była to kwota blisko 400 tys. PLN). Niestety, bank nieprawidłowo wystawił informację PIT-11, pomimo faktu, że Kredytobiorca miał pełne prawo skorzystać z zaniechania poboru podatku, które obowiązuje do końca 2026 r.
Co więcej, na skutek kolejnego błędu, bank nie doręczył poprawnie informacji PIT-11 naszemu Klientowi. W efekcie, w usłudze Twój e-PIT, na podstawie błędnego dokumentu, urząd automatycznie wygenerował i zaakceptował zeznanie PIT-37. System wyliczył przychód na całą kwotę umorzenia, a podatek do zapłaty wyniósł blisko 90 tysięcy PLN! ‼️💸
Niedługo po tym urząd skarbowy rozpoczął działania przedegzekucyjne, wysyłając wezwanie do zapłaty.
Na szczęście na tym sprawa się zakończyła. W imieniu Kredytobiorcy Kancelaria natychmiast wystąpiła przed urzędem skarbowym, złożyła korektę zeznania wraz z odpowiednią argumentacją prawną i doprowadziła do całkowitego skorygowania tej niebezpiecznej sytuacji. Urząd zaakceptował nasze stanowisko, a Klient nie musi płacić ani złotówki! ✅📉
Jeżeli chcą się Państwo dowiedzieć, jak można zabezpieczyć się przed taką sytuacją, planują zawarcie ugody i chcą poznać jej skutki podatkowe, a także sprawdzić możliwość zastosowania zaniechania poboru podatku, zapraszamy do kontaktu. 📩📞
#frankowicze #ugodazbankiem #PrawoPodatkowe #podatekodugody #zaniechaniepoborupodatku #kredytfrankowy #urządskarbowy #pit11 #kancelariaczabańskiwolnasroka #adwokat #OchronaKonsumentów #pomocprawna #finanse
🚨 To jeden z tych wyroków TSUE, o których będzie głośno jeszcze przez długi czas.
Czy właśnie zmieniły się zasady gry w sprawach frankowych? ⚖️ Najnowsze orzeczenie TSUE doprecyzowuje, od kiedy należy liczyć termin przedawnienia roszczeń banków. To rozstrzygnięcie, które może mieć realny wpływ na tysiące postępowań prowadzonych w Polsce.
W komentarzu dla „Wprost” adw. dr Jacek Czabański z Kancelarii Czabański Wolna-Sroka wyjaśnia, dlaczego ten wyrok porządkuje dotychczasowe wątpliwości i jakie może mieć praktyczne konsekwencje zarówno dla kredytobiorców, jak i banków.
👉 Przeczytaj komentarz i dowiedz się, co ten wyrok oznacza w praktyce.
#TSUE #frankowicze #kredytyfrankowe #prawo #banki #sprawyfrankowe #WyrokTSUE #adwokat #kancelariaprawna #czabańskiwolnasroka #finanse #kredythipoteczny #konsumenci #PrawoUE
Szkolenie z WIBORU, SKD, podatków i przedawnienia roszczeń banków w sprawach frankowych 🤓
Szlifujemy naszą strategię! 😁 Niech banki już się boją 🤭
W wyroku z 2 lipca 2026 r. (C-261/25 "Ścierbek" i C-262/25 "Drózdzik"), TSUE potwierdził, że termin przedawnienia roszczenia banku należy liczyć od dnia zakwestionowania uczciwości umowy kredytu przez konsumenta (tak samo stwierdził SN w uchwale z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22). Nie ma znaczenia czy nastąpiło to w drodze reklamacji, pisma przedsądowego czy pozwu.
TSUE stwierdził, że terminu przedawnienia nie można liczyć od dnia wypłaty kredytu, ani też od dnia wpisania danej klauzuli umownej do rejestru klauzul niedozwolonych, gdyż konsument nie ma obowiązku kwestionowania umowy, a w takim przypadku bank musi umowę wykonywać. Jeżeli jednak konsument zaczyna kwestionować umowę, to od tego dnia należy liczyć termin przedawnienia roszczenia banku (wynoszący 3 lata, licząc na koniec roku kalendarzowego) – a nie np. od wyroku sądu uznającego daną umowę za nieważną.
Jak zauważył TSUE, od momentu zakwestionowania umowy przez konsumenta, przedsiębiorca już wie o woli konsumenta i może racjonalnie przewidzieć konsekwencje, jakie mogą wyniknąć z nieważności umowy, w tym co jego roszczenia o zwrot kwoty wypłaconego kredytu. Jeżeli bank będzie zwlekał ze zgłoszeniem swojego roszczenia zbyt długo, jego roszczenie się przedawni – tak jak przedawniają się wszystkie roszczenia majątkowe.
infocuria.curia.europa.eu/tabs/jurisprudence?lang=PL&searchTerm=c-261%2F25&publishedId=C-261%2F25…
I chociaż w innym wyroku TSUE powiedział, że co do zasady, przewidziana w art. 117(1) kodeksu cywilnego możliwość wyjątkowego uwzględnienia przedawnionego roszczenia banku nie jest sprzeczna z prawem UE, to jednak powinien to być wyjątek a nie zasada.
Tymczasem w polskich sądach można zaobserwować odwrócenie tej reguły – brak przedawnienia roszczenia banku staje się zasadą, a uwzględnienie upływu terminu przedawnienia roszczenia banku wyjątkiem, który wymaga jakiegoś szczególnego uzasadnienia (tak wypowiedział się np. SN w wyroku, o którym pisaliśmy przedwczoraj: www.facebook.com/PomocFrankowiczom/posts/pfbid029ghveB6SZgNQymyvRyRmjahqDZWco9kaPEYBcJyZWtDgjRFHK…)
Mam nadzieję, że dzisiejszy wyrok TSUE wpłynie na orzecznictwo polskich sądów, które zaczną stosować do banków takie same reguły jak do wszystkich innych podmiotów.
adw. dr Jacek Czabański
Przedawnienie roszczenia banku o zwrot kapitału kredytu w tzw. sprawach frankowych – Sąd Najwyższy
www.sn.pl
Sąd NajwyższyAktualnościKomunikaty o sprawach Wydrukuj stronę Komunikaty_o_sprawach Komunikaty o sprawach Przejdź do szczegółów elementu Kryteria filtrowania Tytuł: Przedawnienie roszczenia b…
⚖️ Dwie prawomocne pełne wygrane przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie!
W kolejnych dwóch postępowaniach zakończonych przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie sąd nie tylko oddalił apelacje banków w całości, ale również uwzględnił apelacje naszych Klientów, zasądzając na ich rzecz dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie.
✅ 23 czerwca 2026 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (sędzia Edyta Jefimko, sygn. V ACa 2123/23):
• oddalił w całości apelację banku,
• uwzględnił apelację naszego Klienta,
• zasądził dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie za okres od wezwania do zapłaty aż do złożenia oświadczenia o świadomości skutków nieważności umowy,
• obciążył bank kosztami postępowania.
Sąd Apelacyjny odnosząc się do roszczenia odsetkowego nie miał wątpliwości, że kredytobiorcy należą się odsetki za okres od upływu terminu z przedsądowego wezwania aż do dnia zapłaty. W związku z powyższym zmienił wyrok Sądu I instancji uzupełniając go o niezasądzone wcześniej odsetki ustawowe za opóźnienie.
✅ 11 czerwca 2026 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (sędziowie Kinga Kubuj, Jerzy Paszkowski, Anna Kociołek, sygn. VIII C 4079/25):
• oddalił w całości apelację banku,
• uwzględnił apelację Klientów,
• zasądził dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie,
• potwierdził nieważność umowy kredytu indeksowanego do CHF zawartej z Bankiem Nordea.
Sąd podzielił stanowisko, że umowa zawierała klauzule abuzywne skutkujące jej nieważnością, a rozliczenie stron powinno nastąpić zgodnie z teorią dwóch kondykcji. Sąd nie uwzględnił argumentów banku dotyczących wcześniejszego doświadczenia kredytowego powodów oraz zatrudnienia powódki w banku, uznając zgodnie z argumentacją pełnomocnika powodów, że okoliczności te nie pozbawiają ich statusu konsumentów.
Oba wyroki są prawomocne i potwierdzają linię orzeczniczą nie tylko w zakresie stwierdzania nieważności wadliwych umów kredytowych, ale również prawa kredytobiorców do dochodzenia pełnych odsetek ustawowych za opóźnienie.
Sprawy prowadziła adw. Anna Bielecki.
#kredytyfrankowe #frankowicze #SądApelacyjny #wygrana #nieważnośćumowy #prawo #adwokat #odsetki #teoriadwóchkondykcji