Najnowsze artykuły:
- Czy ustawa frankowa jest w ogóle jeszcze potrzebna?Rząd skierował do Sejmu projekt ustawy frankowej (druk nr 1758: https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/druk.xsp?nr=1758) której deklarowanym celem jest zmniejszenie czasu rozpoznawania spraw frankowych, co oczywiście również zmniejszy czas oczekiwania na rozstrzygnięcie innych spraw cywilnych. Według… Read More »
- Syndycza tragifarsa trwa dalej…Syndyk Getin Noble Banku Marcin Kubiczek uzgodnił z sędzią komisarzem Jarosławem Zarębskim nowy etap propozycji ugodowych i pierwsi nasi klienci zaczynają otrzymywać konkretne propozycje od syndyka. Oto jedna z nich: Klient zaciągnął… Read More »
- Propozycje ugodowe syndyka GNBSyndyk GNB zaczął proponować ugody według schematu zaakceptowanego przez sędziego komisarza. Najpierw syndyk łaskawie zgadzał się na umorzenie rzekomego zadłużenia, jeżeli kredytobiorca zapłacił bankowi 200% kwoty otrzymanego kredytu (tzw. pierwszy koszyk). Teraz… Read More »
- Koniec agresywnej taktyki banków. Znaczenie wyroku TSUE z 19 czerwca 2025 r. (C-396/24)Wyrok TSUE z 19 czerwca 2025 r. (C‑396/24) jest szeroko komentowany przez prawników bankowych jako przełom w orzecznictwie i powrót do tzw. teorii salda. https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=B6CD1F6766A76D25362A25643FF26E1C?text=&docid=301361&pageIndex=0&doclang=PL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=415181 W skrócie, chodzi o to jak mają… Read More »
- Założenia ustawy o usprawnieniu postępowań w sprawach „frankowych”Przedstawiony 6 lutego 2025 r. przez Ministra Sprawiedliwości projekt ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących umów kredytów denominowanych lub indeksowanych do franka szwajcarskiego (CHF) stanowi próbę odpowiedzi na problem… Read More »
- Ustawa „frankowa” – jakie są zapowiedzi?Ogłoszone przez Ministerstwo Sprawiedliwości założenia do projektu ustawy mającej przyspieszyć postępowania „frankowe” (samego projektu jeszcze nie ma, natoast z jego założeniami można się zapoznać tutaj: https://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/projekt-ustawy-usprawniajacej-postepowania-w-sprawach-frankowych—pierwszy-krok-w-kierunku-zdecydowanego-usprawnienia-pracy-sadow) w mojej ocenie nie zawierają zmian,… Read More »
Dlaczego warto zakwestionować umowę kredytu i iść do sądu?
Nieważność umowy kredytu oznacza brak zobowiązania obliczanego przez bank na podstawie aktualnego kursu waluty obcej. Oznacza to również nieważność hipoteki obciążającej nieruchomość, a więc odzyskanie możliwości dysponowania taką nieruchomością, jej sprzedaży lub wykorzystania jej jako zabezpieczenia dla kolejnego kredytu.
Korzyści z nieważności umowy
Korzyści najłatwiej przedstawić na przykładzie.
Weźmy pod uwagę kredyt w wysokości 400 tys. zł, udzielony w czerwcu 2008 r. na okres 30 lat (360 miesięcy), z marżą na oprocentowaniu kredytu w wysokości 1% ponad stopę LIBOR 3M CHF.
Dla takiego przykładowego kredytu, suma dotychczasowych spłat kredytobiorcy sięgnęłaby 405 tys. zł, a pomimo to bank twierdziłby, że aktualne zadłużenie to ok. 525 tys. zł (równowartość ok. 107 tys. CHF).
Nieważność takiej umowy oznacza, że nie istnieje zadłużenie przeliczane według aktualnego kursu CHF, a po wzajemnych potrąceniach dokonywanych spłat, to bank musi jeszcze zwrócić kredytobiorcy 5 tys. zł. Nietrudno zauważyć, że łączna korzyść kredytobiorcy, rozumiana jako obniżenie wysokości zadłużenia, sięga w tym przykładzie niebagatelnej kwoty 530 tys. zł.
Szczegóły rozliczeń mozna sprawdzić w kalkulatorze na stronie www.kancelariaczabanski.pl
Jakie jest orzecznictwo sądowe?
Aktualne orzecznictwo sądowe jednoznacznie wypowiada się po stronie konsumentów.
W 99% przypadków orzeczenia sądów są korzystne dla kredytobiorców a umowy uznawane za nieważne. Wyjątki dotyczą specyficznych spraw, zwłaszcza gdy cel kredytowania był w jakimś stopniu powiązany z działalnością gospodarczą, co spowodowało, że kredytobiorca nie mógł korzystać z przepisów chroniących konsumentów.
Warto spojrzeć na podsumowanie wyroków uzyskanych w 2023 r. przez Kancelarię Adwokacką Czabański Wolna-Sroka:
W 2023 r. w sprawach prowadzonych przez Kancelarię zapadło 351 wyroków w I instancji (w 2022 r. – 312) oraz 104 wyroki w II instancji (w 2022 r. – 157).
W pierwszej instancji blisko 87% wyroków stwierdza nieważność umów kredytów powiązanych z kursem waluty obcej, jednak część sędziów ciągle jeszcze uznaje tego typu umowy za prawidłowe (9,4%). Do rzadkości należy tzw. odfrankowienie, czyli utrzymanie umowy w mocy bez indeksacji (1,1%). Zaczęły się też pojawiać wyroki oddalajace powództwa banków o dodatkowe wynagrodzenie lub waloryzację wypłaconych kwot wskaźnikiem inflacji (1,4%).
W drugiej instancji zwycięstwo kredytobiorców jest już miażdżące – w 94% przypadków Sądy uznawały umowy za nieważne, w 3% uchylały wyroki sądu I instancji i kierowały sprawę do ponownego rozpoznania, a tylko w 1 przypadku uznały umowę za ważną (dotyczyło to jednak umowy z 2011 r., skonstruowanej inaczej niż typowa umowa kredytu indeksowanego). Również w 1 przypadku Sąd Apelacyjny uznał, że kredytobiorca nie był konsumentem i oddalił powództwo.
O ile może pozwać bank w przypadku nieważności umowy?
Jak ostrzegają banki, samo rozliczenie wzajemnych świadczeń według wartości nominalnych to za mało. W przypadku nieważności umowy kredytu banki domagają się zapłaty dodatkowego wynagrodzenia za tzw. korzystanie z kapitału, liczonego tak jakby zamiast kredytu frankowego udzieliły kredytu złotowego.
Po wyroku TSUE z 15 czerwca 2023 r. (C-520/21) jest jednak oczywiste, że bankowi nie przysługuje żadne takie roszczenie, niezależnie od tego czy dotyczy to tzw. wynagrodzenia za korzystanie z kapitału czy waloryzacji wypłaconej kwoty wskaźnikiem inflacji.
Jedyne czego może się bank domagać, to zwrotu kwoty wypłaconego kredytu powiększonej o odsetki za opóźnienie od terminu wyznaczonego w wezwaniu do zwrotu tej kwoty.
W jakim czasie trzeba się rozliczyć z bankiem?
Czasami słychać, że niewazność umowy nie jest korzystna dla kredytobiorcy, bo wówczas trzeba się „natychmiast” rozliczyć z bankiem. Jednak słowo natychmiast należy wziąć w cudzysłów. Kredytobiorcy również chcą natychmiastowych rozliczeń, a procesy ciągną się latami i tak samo będzie z roszczeniami banków, w tym o zwrot kapitału. Pomiędzy żądaniem banku a faktycznym dokonaniem zapłaty może więc minąć dużo czasu, choć oczywiście może to spowodować, że bank otrzyma dodatkowo odsetki za opóźnienie.
Jednak na ogół kredytobiorcy już obecnie zapłacili bankom więcej niż otrzymali, a zatem rozliczenia w przypadku nieważności umowy wypadają na ich korzyść.
Oczywiście można również dokonać potrącenia wzajemnych wierzytelności i nie trzeba dokonywać płatności w obie strony.
Najnowsze wiadomości z sal sądowych
📢 Sąd Najwyższy po stronie frankowiczów
sygn. akt: II CSKP 286/24
Kolejny bardzo ważny wyrok dla kredytobiorców frankowych ❗
Sąd Najwyższy wyrokiem z 10 grudnia 2025 r. uchylił niekorzystne dla konsumentów rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego.
🔴 Co jest kluczowe?
✅ bank nie może skutecznie powoływać się na prawo zatrzymania
✅ frankowiczom należą się odsetki ustawowe za opóźnienie
✅ ochrona konsumenta musi być realna, zgodnie z linią TSUE i SN
✅ bank nie może blokować rozliczeń po unieważnieniu umowy
💡 To kolejny wyrok potwierdzający, że argumenty banków o „zatrzymaniu” nie znajdują już aprobaty Sądu Najwyższego.
⚖️ Sprawę w imieniu frankowiczów prowadziła adw. Dominika Helios.
📌 Orzeczenie ma istotne znaczenie dla praktyki rozliczeń po unieważnieniu kredytów frankowych, w szczególności w zakresie odsetek i prawa zatrzymania.
Poniżej opinia adw. Anny Wolnej-Sroki na temat dzisiejszego wyroku TSUE w sprawie kredytów złotowych udzielona dla Forbes.pl i Wprost.pl
Zapraszamy do lektury 🙂
www.forbes.pl/opinie/tsue-wydalo-wyrok-ws-kredytow-opartych-na-wibor-co-w-praktyce-oznacza/m6l2j8d
biznes.wprost.pl/finanse-i-inwestycje/12248607/tsue-wydal-wyrok-w-sprawie-wibor-eksperci-komentuj…
Podwójna prawomocna wygrana z Deutsche Bankiem:
11 lutego 2026 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (V ACa 1048/23; SSA Ewa Klimowicz-Przygódzka) po rozprawie wydał wyrok, w którym w całości oddalił apelację Deutsche Banku od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 grudnia 2022 r. (XXVIII C 2140/21; SSO Aleksandra Błażejewska-Leoniak).
Sąd nie miał wątpliwości, że zawarte umowy miały charakter nie walutowy, jak twierdził bank, lecz kredytów denominowanych, a zawarte w nich klauzule przeliczeniowe były nieuczciwe. Nieuczciwy był także brak rzetelnej informacji o ryzyku związanym z oferowanym produktem. Sąd nie miał też wątpliwości, że wyrok TSUE w sprawie „Lubreczlik” nie zmienia zasad rozliczeń stron nieważnej umowy, a tzw. teoria salda nie może być stosowana.
Sąd zgodnie z naszym wnioskiem nie uwzględnił złożonego przez bank wniosku dowodowego z oświadczeniem o potrąceniu, gdyż został on złożony z naruszeniem wymogów proceduralnych zarzutu potrącenia określonych w kodeksie postępowania cywilnego.
Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadziła adw. Dominika Helios oraz adw. dr Jacek Czabański.
Postępowanie trwało 39 miesięcy w II instancji, a łącznie 66 miesięcy.
Już w najbliższy czwartek wyrok TSUE w sprawie WIBORU!
Zapraszamy do zapoznania się z komentarzem adw. Anny Wolnej-Sroki dla Wprost.pl
– Jeśli moje przewidywania na temat wyroku TSUE się sprawdzą, czwartkowy wyrok będzie swoistym „tłustym czwartkiem” – tym razem dla kredytobiorców złotowych – podsumowuje adw. Wolna-Sroka.
Poniżej link do całego materiału
biznes.wprost.pl/finanse-i-inwestycje/12246105/tsue-zdecyduje-w-sprawie-wibor-u-czy-bedzie-przelo…
Sąd Najwyższy potwierdza w wyroku zasadę dwóch kondykcji, a także naliczanie odsetek od wezwania do zapłaty! 💪💪💪
Poniżej informacja o wyroku Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. II CSKP 690/24, w którym Sąd Najwyższy orzekł co do istoty sprawy zasądzając dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Najwyższy jednoznacznie wskazuje, iż "zagadnienie powstania wymagalności roszczeń obu stron umowy kredytu w przypadku, gdy ze względu na niedozwolone postanowienia umowa ta jest niewiążąca (nieważna) było przedmiotem obszernych i wyczerpujących rozważań Sądu Najwyższego w uchwale składu całej Izby Cywilnej z kwietnia 2024 r., III CZP 25/22, do której uzasadnienia należy odesłać w celu uniknięcia zbędnych powtórzeń".
Wyrok jest ostateczny.
Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
Wyrok Sądu Najwyższego. Frankowicze odzyskają więcej niż myśleli
www.salon24.pl
Sąd Najwyższy za teorią dwóch kondykcji w sprawach frankowych. Frankowicze odzyskają wszystkie raty + odsetki od dnia wezwania banku.
Roszczenie o zapłatę równowartości prawie 3 mln PLN uwzględnione w całości wraz z pełnymi ustawowymi odsetkami za opóźnienie!
Sąd Okręgowy w Warszawie XXVIII Wydział Cywilny (SSO Piotr Grenda) wyrokiem z dnia 26 stycznia 2026 r. w sprawie o sygn. akt: XXVIII C 9812/22 przeciwko Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu ustalił, że umowa kredytu z 2006 r. jest nieważna oraz zasądził na rzecz powodów kwotę 872.256,08 PLN i 426.390,30 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od upływu terminu z wezwania do zapłaty tj. od 22 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty. Sąd obciążył bank kosztami procesu w całości zostawiając szczegółowe ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zakwestionowane postanowienia umowne mają charakter abuzywny. Eliminacja klauzul niedozwolonych nie pozwalała na utrzymanie umowy w mocy, co musialo skutkować jej nieważnością. Sąd wskazał, że pomimo ostatnich pewnych zawirowań co do oceny prawnej sposobu rozliczenia kredytu, przychyla się do teorii 2 kondykcji, która wynika między innymi z uchwały Sądu Najwyższego.
Sprawę prowadzi adw. Anna Bielecki oraz r. pr. Radosław Zalewski z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
Kolejny bardzo korzystny wyrok TSUE!
Zachęcamy do lektury 🙂
Poniżej omówienie najważniejszych kwestii zawartych w wyroku TSUE z 22 stycznia 2026 r., sygn. C -902/24
Po pierwsze Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, iż w sprawach sądowych dotyczących kredytów frankowych cały czas obowiązuje zasada dwóch kondykcji, co w praktyce oznacza, że każda ze stron może wystąpić ze swoim roszczeniem. Niemniej jednak TSUE uznał, iż wierzytelność banku nie może być uznana za wymagalną, do momentu prawomocnego ustalenia nieważności umowy. Oznacza to, iż do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w zakresie ustalenia nieważności umowy nawet w przypadku wystosowania wezwania do zapłaty, bankom nie będą przysługiwały odsetki ustawowe za opóźnienie. Ewentualne odsetki mogłyby się naliczać dopiero po prawomocnym ustaleniu nieważności umowy przez sąd.
Dodatkowo pomimo tego, iż TSUE uznał, iż samo dokonanie przez bank potrącenia w toku procesu z kredytobiorcą nie jest sprzeczne z dyrektywą EWG 93/13 z uwagi na to, iż w praktyce zmniejsza ilość procesów sądowych, to jednak sądy krajowe będą weryfikowały, czy potrącenie jest skuteczne w świetle przepisów prawa polskiego. Wynika to bezpośrednio z motywu 82 uzasadnienia orzeczenia „ostatecznie to do sądu odsyłającego należy zbadanie, czy rozpatrywane w postępowaniu głównym przepisy krajowe mogą być przedmiotem wykładni zgodnej z dyrektywą 93/13, a jeśli tak to wyciągnięcie z niego konsekwencji prawnych”. Należy podkreślić, że przenosząc orzeczenie TSUE na grunt przepisów prawa polskiego nie można mieć jakichkolwiek wątpliwości, że takie potrącenia nie będą uznawane przez sądy polskie za skuteczne. Jeśli bowiem TSUE wprost wskazuje w swoim orzeczeniu, iż wierzytelność banku nie może być wymagalna do momentu prawomocnego ustalenia nieważności umowy, to bank nie może dokonać potrącenia zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa polskiego. Zgodnie bowiem z art. 498 kodeksu cywilnego warunkiem dokonania potrącenia jest bowiem wymagalność wierzytelności. Podsumowując orzeczenie TSUE jest bardzo korzystne dla konsumentów. TSUE potwierdził bowiem, że w sprawach frankowych cały czas obowiązuje zasada dwóch kondykcji, bankom nie należą się odsetki za opóźnienie nawet w przypadku wystosowania wezwania do zapłaty, aż do momentu prawomocnego ustalenia nieważności umowy. Konsekwencją natomiast braku wymagalności roszczeń banków jest w praktyce niemożność dokonania przez nie potrącenia na gruncie przepisów prawa polskiego.
Adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
Podsumowanie grudnia 2025 r. w sprawach prowadzonych przez Kancelarię Adwokacką Czabański Wolna-Sroka:
W grudniu zapadło 26 wyroków w I instancji, z czego 19 dotyczyło spraw z powództw kredytobioców, a 7 z powództwa banków.
W 18 sprawach z powództw kredytobiorców zakwestionowane umowy zostały uznane za nieważne.
Powództwa banków były natomiast oddalane ze względu na dokonywane przez kredytobiorców potrącenia roszczenia banku i zwrot kwoty wypłaconego kredytu z roszczeniami kredytobiorców o zwrot rat.
Postępowania w I instancji trwały średnio 42 miesiące.
1. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 2433/24; Chodkowska Diana) z 02.12.25 w sprawie umowy kredytu z marca 2008 r. zawartej z mBank. ąd ustalił nieważność umowy kredytu i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot rat pozostałych po dokonanym potrąceniu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Jednocześnie powództwo wzajemne banku zostało oddalone ze względu na uwzglęndnione przez Sąd potrącenie. Sąd oddalił jedynie roszczenie o zwrot składek ubezpieczeniowych i w tym zakresie Klienci rozważą złożenie apelacji. Bank został obciążony kosztami procesuw całości. Postępowanie w I instancji trwało 22 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
2. Wyrok SO Warszawa-Praga (II C 2129/23; Sylwia Hajnrych) z 03.12.25 w sprawie umowy kredytu z października 2009 r. zawartej z Nordea. Ustalenie nieważności umowy kredytu i zasądzenie kwoty pozostałej po potrąceniu wraz z dalszymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie Postępowanie w I instancji trwało 27 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Radosław Zalewski.
3. Wyrok SO w Siedlach (I C 2636/24; Warsz Jolanta) z 03.12.25 w sprawie umowy kredytu z lipca 2007 r. zawartej z Millennium. Sąd oddalił roszczenie banku z uwagi na złozone przez konsumentów oświadczenie o potrąceniu i zasądził koszty procesu w całości na rzecz kredytobiorców. Postępowanie w I instancji trwało 9 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
4. Wyrok SO w Warszawie (I C 655/18; Bożena Chłopecka) z 04.12.25 w sprawie umowy kredytu z lipca 2008 r. zawartej z Getin Bank. Wyrok częściowy ustalający nieważność umowy. Sąd obciążył syndyka w całości kosztami postępowania. Postępowanie w I instancji trwało 95 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
5. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 12921/23; Walczewski Henryk) z 04.12.25 w sprawie umowy kredytu z grudnia 2005 r. zawartej z Fortis. Sąd oddalił powództwo w całości. Sąd uznał umowę zawartą z d. Fortis Bank za umowę kredytu walutowego. Ponadto Sąd wskazał, że obie strony Umowy byly tak samo narażone na ryzyko kursowe i nieprawdą jest, że Bank zabezpieczał się przed nim. Postępowanie w I instancji trwało 27 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Justyna Włodarczyk.
6. Wyrok SO Warszawa-Praga (III C 374/24; Olszewski Radoslaw) z 04.12.25 w sprawie umowy kredytu z października 2008 r. zawartej z Millennium. Sąd ustaił nieważność umowy i zasądził dochodzone kwoty z odsetkami od wezwania przedsądowego. Sąd zgodził się z argumentacją powoda, że poza zwrotem uiszczonych rat, powodowi w związku z nieważnością umowy należy się również zwrot wszystkich kosztów i składek, w tym ubezpieczeń na życie i nieruchomości. Sąd obciążył kosztami pozwany bank. Postępowanie w I instancji trwało 23 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
7. Wyrok SO Warszawa-Praga (II C 3469/24; Paluszkiewicz-Brolska Kamila) z 04.12.25 w sprawie umowy kredytu z lipca 2008 r. zawartej z Kredyt Bank. Sąd oddalił wszystkie roszczenia banku. Postępowanie w I instancji trwało 10 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
8. Wyrok SO Warszawa-Praga (III C 2651/24; Błażej Domagała) z 05.12.25 w sprawie umowy kredytu z stycznia 2001 r. zawartej z BOŚ. Ustalenie nieważność umowy kredytu z grudnia 2001 r. zawartej przez powodów z Bankiem Ochrony Srodowiska oraz zasądzenie od pozwanego banku na rzecz powodów 239.664,91 PLN oraz 213,83 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 2 maja 2024 r. do dnia zapłaty. Dodatkowo Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwoty po 5.934 zł Sąd zgodził się z argumentacją pełnomocnika powodów, że do umów zawartych przed wejścia Polski do Unii Europejskiej również stosuje się przepisy dyrektywy EWG 93/13. Sąd zgodził się z argumentacją pełnomocnika powodów, że orzeczenie TSUE z 19 czerwca 2025 r. dotyczyło jedynie sprawy z powództwa banku, a nie z powództwa kredytobiorców. Sąd zaznaczył również, że po ostatnim orzeczeniu TSUE, które nie pozwala sądom obciążać konsumenta jakimikolwiek kosztami w sprawach z powództwa banku, banki powinny zastanowić się, czy jest jakikolwiek sens występowania z pozwami zwrotnymi. Banki bowiem i tak nie odzyskają uiszczonych opłat sądowych, a wystarczy najprostsza czynność, którą jest dokonanie potrącenia przez bank w odpowiedzi na pozew, czego banki nie robią i sami komplikują te procesy. Postępowanie w I instancji trwało 18 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
9. Wyrok SO Warszawa (XXV C 473/19; Ogińska-Łągiewka Anna) z 09.12.25 w sprawie umowy kredytu z lutego 2005 r. zawartej z Getin Bank. ustalenie nieważności umowy Postępowanie w I instancji trwało 83 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Katarzyna Murawska.
10. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 9095/22; Błażejewska-Leoniak Aleksandra) z 09.12.25 w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2008 r. zawartej z mBank. Sąd ustalił nieważność umowy oraz zasądził na rzecz kredytobiorców wszystkie uiszczone raty w wysokości prawie 500 tys. PLN i częściowo składki na UNWW wraz z odsetkami od przedsądowego wezwania do zapłaty a częściowo od zawezwwania do próby ugodowej z 2018 r. Sąd oddalił roszczenie o zwrot składek za ubezpieczenie na życie i nieruchomości. W tym zakresie powodowie rozważą wniesienie apelacji. Sąd kosztami obciążył pozwany bank w całości. Postępowanie w I instancji trwało 44 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
11. Wyrok SO Lublin (I C 9/22; Mazurek Jolanta) z 09.12.25 w sprawie umowy kredytu z lipca 2008 r. zawartej z Millennium. Oddalone powództwo banku ze względu na potrącenie dokonane przez kredytobiorców. Postępowanie w I instancji trwało 36 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
12. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 8891/21; Krekora Paweł) z 10.12.25 w sprawie umowy kredytu z września 2007 r. zawartej z Millennium. Ustalenie, że umowa kredytu jest nieważna i oddalenie powództwa o zapłatę z uwagi na tzw. teorię salda oraz stosunkowe rozdzielenie kosztów (tj. uznanie, że strona powodowa wygrała proces w części 2/3) Postępowanie w I instancji trwało 54 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
13. Wyrok SO Warszawa (IV C 654/25; Artur Grajewski) z 11.12.25 w sprawie umowy kredytu z marca 2008 r. zawartej z Noble Bank. Ustalenie nieważności umowy. Postępowanie w I instancji trwało 81 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Katarzyna Murawska.
14. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 10530/22; Wlekły-Pietrzak Agnieszka) z 12.12.25 w sprawie umowy kredytu z lipca 2008 r. zawartej z Fortis. Sąd umorzył postępowanie w zakresie cofniętego powództwa, oddalił powództwo banku w pozostałym zakresie i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot kosztów postępowania w całości. Postępowanie w I instancji trwało 41 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
15. Wyrok SO Radom (I C 1472/23; Iwona Kwaśniewska) z 12.12.25 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2007 r. zawartej z Kredyt Bank. Ustalenie nieważności umowy i zasądzenie rzecz powoda nadwyżki ponad kwotę kapitału w związku z dokonanym potrąceniem. Koszty zastępępstwa procesowego zasądzone na rzecz klienta. Postępowanie w I instancji trwało 28 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
16. Wyrok SO Gdańsk (I C 1115/25 (poprzednio I C 1288/23); Małgorzata Licharska) z 15.12.25 w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2008 r. zawartej z Getin Bank. Sąd ustalił nieważność umowy, wyrok częściowy. Postępowanie w I instancji trwało 31 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat Fabian Orłowski.
17. Wyrok SO Poznań (I C 725/25; Hańczewska Sławomira) z 15.12.25 w sprawie umowy kredytu z października 2007 r. zawartej z Getin Bank. Wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2025 r., ustalający nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu zawartej w 2007 r. z Getin Bank S.A. w Katowicach Postępowanie w I instancji trwało 29 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
18. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 13221/23; Leszczyński Tomasz) z 16.12.25 w sprawie umowy kredytu z grudnia 2006 r. zawartej z Fortis. ąd ustalił nieważność umowy zawartej z d. Fortis Bank w 2006 r. kredytu i zasądził na rzecz kredytobiorców całość dochodzonych rat spłat kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Sąd obciążył bank kosztami procesu w całości. Postępowanie w I instancji trwało 27 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
19. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 1258/23; Joanna Krawczyk) z 17.12.25 w sprawie umowy kredytu z września 2008 r. zawartej z Deutsche Bank. Ustalenie nieważności umowy oraz zasądzenie dochodzonej kwoty z odsetkami za opóźnienie wynikającymi z przedsądowego wezwania do zapłaty. Postępowanie w I instancji trwało 36 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Dominika Helios.
20. Wyrok SO w Olsztynie (I C 1718/24; Oknińska Ewa) z 17.12.25 w sprawie umowy kredytu z października 2007 r. zawartej z Santander Consumer Bank. Sąd oddalił powództwo w całości nie czekając na zakończenie postępowania z powództwa kreydtobiorców. Sąd obciążył bank kosztami procesu w całości. Postępowanie w I instancji trwało 12 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
21. Wyrok SO Warszawa (II C 616/25; Magdalena Antosiewicz) z 18.12.25 w sprawie umowy kredytu z maja 2008 r. zawartej z Noble Bank. Wyrok częściowy ustalający nieważność umowy Postępowanie w I instancji trwało 81 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
22. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 7842/23; Paweł Kaszak) z 18.12.25 w sprawie umowy kredytu z grudnia 2006 r. zawartej z Millennium. Sąd ustalił nieważności umowy Millennium z grudnia 2006 r., a także zasądził od banku na rzecz kredytobiorcy kwotę 3143,99 CHF, która stanowiła nadwyżkę ponad kwotę kapitału. W pozostały zakresie sąd oddalił powództwo o zapłatę. Dodatkowo sąd zasądził na rzecz kredytobiorcy 17.314 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zdaniem sądu umowa zawierała klauzule niedozwolone, które powodują upadek umowy. Sąd zastosował jednak teorię salda i zasądził na rzecz kredytobiorcy nadwyżkę ponad kwotę kapitału, a w pozostały zakresie oddalił powództwo. Postępowanie w I instancji trwało 33 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
23. Wyrok SO Sosnowiec (I C 664/24; Słapa-Paciorek Beata) z 18.12.25 w sprawie umowy kredytu z stycznia 2007 r. zawartej z PKO BP. Sąd ustalił, że umowa jest nieważna zasądził całą kwotę dochodzonego roszczenia wraz z odsetkami i kosztami procesu Postępowanie w I instancji trwało 19 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Justyna Włodarczyk.
24. Wyrok SO Wrocław (XII C 1340/18; Sznajderska Marzena) z 22.12.25 w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2008 r. zawartej z mBank. Sąd oddalił powództwo banku o zapłatę z tytułu wypowiedzianej umowy w całości, a w części dotyczącej roszczenia o zwrot kwoty wypłaconej w wykonaniu nieważnej umowy kredytu powództwo banku zostało odrzucone, gdyż o to samo bank pozwał już wcześniej w odrębnym postępowaniu. Postępowanie w I instancji trwało 93 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
25. Wyrok SO Warszawa (II C 907/25; Anna Bonkowska-Kubek) z 22.12.25 w sprawie umowy kredytu z września 2008 r. zawartej z Getin Bank. Wyrok częściowy ustalający nieważność. Żądanie zasługiwało w całości na uwzględnienie. Strona powodowa wykazała interes prawny w ustaleniu nieważności umowy. Klauzule przeliczeniowe dotyczą głównych świadczeń stron, jednak nie zostały sformułowane w sposób jednoznaczny i transparentny dla konsumenta w związku z czym umowa upada. Postępowanie w I instancji trwało 70 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
26. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 12273/21; Dalba-Sobczyńska Joanna) z 30.12.25 w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2008 r. zawartej z Millennium. Sąd ustalił nieważność umowy i zasądził dochodzone kwoty z odsetkami od wezwania przedsądowego. Postępowanie w I instancji trwało 53 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
Ponadto zawarto 12 ugód z bankami, a w 4 sprawach banki cofnęły w całości swoje powództwo.
W II instancji zapadło 18 wyroków, z czego 17 w sprawach z powództwa kredytobiorców, a 1 w sprawie z powództwa banku. Wszystkie wyroki prawomocne były korzystne dla kredytobiorców. Przeciętnie postępowanie w II instancji trwało 30 miesięcy, a łączny czas trwania postępowania w obu instancjach wyniósł 72 miesiące.
1. Wyrok SA Warszawa z 02.12.25 r. (I ACa 2403/23; Dagmara Olczak-Dąbrowska) w sprawie umowy kredytu z lutego 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd oddalił apelację banku, nie uznając aby tzw. teoria salda mogła znaleźć zastosowanie w sprawie z powództwa kredytobiorcy.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 14.06.23 (XXV C 992/17; Ogińska-Łągiewka Anna; Przesłankowe ustalenie nieważnoścu, uwzględniony zarzut zatrzymania, odsetki zasądzone od wezwania.) Postępowanie w II instancji trwało 30 miesięcy, a łącznie 104 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
2. Wyrok SA Warszawa z 03.12.25 r. (VI ACa 737/24; Agata Zając) w sprawie umowy kredytu z listopada 2008 r. zawartej z Nordea. Sąd zasądził od PKO BP dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie od zasądzonych w punkcie drugim kwot za okres od 11 listopada 2021 roku do 14 listopada 2022 roku. . W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 22.11.23 (III C 1708/18; Popławska-Czerwińska Anna; Ustalenie nieważności umowy i zasądzenie.) Postępowanie w II instancji trwało 25 miesięcy, a łącznie 87 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
3. Wyrok SA Warszawa z 08.12.25 r. (I ACa 3134/23; Marzena Konsek-Bitkowska) w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Getin Bank. Oddalenie apelacji syndyka w całości. Wyrok częściowy ustalający nieważność umowy.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 25.11.22 (XXV C 1632/17; Pogorzelska Anna; Ustalenie nieważności i zasądzenie dochodzonych kwot.) Postępowanie w II instancji trwało 37 miesięcy, a łącznie 101 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
4. Wyrok SA Warszawa z 08.12.25 r. (I ACa 341/25; Konsek-Bitkowska Małgorzata) w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Getin Bank. Sąd oddalił apelację syndyka od punktu wyroku ustalającego nieważność umowy.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 01.06.23 (I C 635/19; Chłopecka Bożena; Ustalenie i zasądzenie kwoty, umorzenie częsci wskutek potrącenia) Postępowanie w II instancji trwało 31 miesięcy, a łącznie 96 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
5. Wyrok SA Warszawa z 10.12.25 r. (VIII ACa 2786/25; Szerel Marta) w sprawie umowy kredytu z stycznia 2008 r. zawartej z Getin Bank. Sąd oddalił apelację syndyka od ustalenia nieważności umowy przez Sąd I instancji.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 28.11.22 (XXV C 839/16; Pogorzelska Anna; Umowa nieważna, zasądzenie rat z odsetkami od wezwania) Postępowanie w II instancji trwało 37 miesięcy, a łącznie 116 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
6. Wyrok SA Warszawa z 10.12.25 r. (VI ACa 1980/23; Tomasz Pałdyna) w sprawie umowy kredytu z października 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd oddalił apelację banku.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 18.11.22 (XXV C 642/21; Gołaszewski Kamil; Umowa nieważna, zasądzenie rat z odsetkami, ale bez części objętej cesją, roszczenie banku przedawnione) Postępowanie w II instancji trwało 37 miesięcy, a łącznie 110 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
7. Wyrok SA Warszawa z 10.12.25 r. (VI ACa 2166/23; Teresa Mróż) w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2006 r. zawartej z Millennium. Sąd oddalil apelacje Banku i zasądził zwrot kosztów postępowania.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 05.01.23 (XXVIII C19716/22; Golda-Pauszek Joanna; Zasądzenie wszystkich kwot w związku z niewanością umowy, odsetki od pouczenia) Postępowanie w II instancji trwało 36 miesięcy, a łącznie 62 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Dominika Helios.
8. Wyrok SA Warszawa z 10.12.25 r. (I ACa 3161/23; Wiśniewska-Sadomska Joanna) w sprawie umowy kredytu z marca 2007 r. zawartej z Getin Bank. Sąd Apelacyjny wydał wyrok częściowy, w którym oddalił apelację syndyka w zakresie roszczenia o ustalenie nieważności umowy.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 12.04.23 (II C 288/21; Pyz-Kędzierska Barbara; Ustalenie nieważności + zasądzenie, odsetki od doręczenia pozwu) Postępowanie w II instancji trwało 32 miesięcy, a łącznie 60 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
9. Wyrok SA Warszawa z 12.12.25 r. (VI ACa 2288/23; Zając Agata) w sprawie umowy kredytu z listopada 2007 r. zawartej z Kredyt Bank. Sąd oddalił apelację pozwanego w całości i zasądził na rzecz powoda koszty zastępstwa procesowego za II instancję. Sąd odnosząc się do podniesionych na rozprawie zarzutów banku co do konieczności stosowania teorii salda, wskazał jednoznacznie, że nie ma możliwości rozliczenia świadczeń w sposób inny niż przy zastosowaniu teorii dwóch kondykcji.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 23.05.23 (XXV C 4178/20; Mitkiewicz Adam; Ustalenie nieważności z zasądzeniem) Postępowanie w II instancji trwało 31 miesięcy, a łącznie 61 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
10. Wyrok SA Gdańsk z 16.12.25 r. (I ACa 310/25; Piotr Daniszewski) w sprawie umowy kredytu z grudnia 2006 r. zawartej z Getin Bank. Oddalenie apelacji syndyka.. W I instancji wyrok wydał SO Gdańsk w dniu 09.09.24 (XV C 984/24; Kowalski Piotr; Ustalenie nieważności, wyrok częściowy.) Postępowanie w II instancji trwało 15 miesięcy, a łącznie 63 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Dominika Helios.
11. Wyrok SA Warszawa z 17.12.25 r. (VI ACa 3568/23; Machoń Joanna) w sprawie umowy kredytu z maja 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił w całości apelację pozwanego i zasądził od Raiffeisen Bank International AG na rzecz powodów kwotę 8.100 zł tytułem kosztów procesu za II instancję. Sąd Apelacyjny wskazał, że wszystkie zarzuty apelacyjne, zarówno prawa procesowego, jak i prawa materialnego, okazały się nieskuteczne. Sąd potwierdził ustalenia faktyczne Sądu I instancji i wskazał, że umowa musiała zostać uznana za nieważną z uwagi na występowanie w niej klauzul abuzywnych. Sąd wyjaśnił, że po eliminacji klauzul przeliczeniowych umowa nie może funkcjonować w obrocie prawnym.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 08.09.23 (IV C 270/21; Smaga Karol; Ustalenie nieważności z zasądzeniem, odsetki 14 dni od pouczenia przez sąd) Postępowanie w II instancji trwało 28 miesięcy, a łącznie 60 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
12. Wyrok SA Warszawa z 19.12.25 r. (I ACa 1390/23; Polańska-Farion Katarzyna) w sprawie umowy kredytu z maja 2008 r. zawartej z Millennium. Sąd podtrzymał nieważność umowy, ale oddalił roszczenie o zapłatę ze względu na uwzględnienie potrącenia dokonanego przez kredytobiorcę w sprawie z powództwa banku.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 24.02.23 (III C 1472/20; Solka Mariusz; Ustalenie nieważności umowy i zasądzenie) Postępowanie w II instancji trwało 34 miesięcy, a łącznie 67 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
13. Wyrok SA Warszawa z 22.12.25 r. (V ACa 20/24; Jefimko Edyta) w sprawie umowy kredytu z lipca 2007 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd uwzględnił apelację kredytobiorcy i zasądził dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie od wezwania przedsądowego. Apelacja banku została w całości oddalona.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 23.10.23 (XXVIII C 18171/21; Nawrocki Maciej; Ustalenie nieważności umowy.) Postępowanie w II instancji trwało 26 miesięcy, a łącznie 68 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
14. Wyrok SA Warszawa z 10.12.25 r. (VIII ACa 1345/25; Dzielińska Edyta) w sprawie umowy kredytu z marca 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd oddalił apelację pozwanego Banki i zasądził od Banku na rzecz powoda koszty postępowania. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa-Praga w dniu 29.04.24 (II C 897/22; Szymańska-Grodzka Anna; Ustalenie nieważności, zasądzenie, odsetki od wezwania) Postępowanie w II instancji trwało 20 miesięcy, a łącznie 41 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
15. Wyrok SA Warszawa z 16.12.25 r. (I ACa 3415/23; Wachowicz-Mazur Agnieszka) w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2007 r. zawartej z Getin Bank. Wyrok częściowy [po rozpoznaniu apelacji strony powodowej od wyroku I instancji, zasądzającego dochodzoną pozwem kwotę i część odsetek ustawowych za opóźnienie oraz uwzględniającego podniesiony przez bank zarzut zatrzymania, ale oddalającego powództwo o ustalenie, że umowa kredytu jest nieważna z uwagi na okoliczność, iż została ona wypowiedziana] zmieniający częściowo wyrok I instancji, tj. poprzez ustalenie że Umowa kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF z 2007 r. jest nieważna.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 19.05.23 (XXVIII C 9902/21; Sornat-Unisk Edyta; Sąd wskazał, że nieważności umowy można upatrywać w występujących w umowie klauzulach abuzywnych dotyczących mechanizmu waloryzacji, po których usunięciu umowa nie może dalej funkcjonować.) Postępowanie w II instancji trwało 31 miesięcy, a łącznie 54 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
16. Wyrok SA Warszawa z 19.12.25 r. (VI ACa 1314/23; Kisiel Katarzyna) w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2007 r. zawartej z Kredyt Bank. Sąd Apelacyjny uchylił wyrok I instancji w części i umorzył postępowanie w zakresie cofniętego przez powodów powództwa ze zrzeczeniem się roszczenia z uwagi na złożone oświadczenie o potrąceniu. W niniejszej sprawie obie strony złożyły oświadczenia o potrąceniu, ale jako pierwsze do strony przeciwnej doręczono oświadczenie o potrąceniu powodów, a zatem oświadczenie banku nie mogło być skuteczne. W pozostałym zakresie Sąd oddalił apelację pozwanego banku. Sąd w związku z cofnięciem powództwa nie obciążył powodów kosztami procesu.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 28.10.22 (XXVIII C 14166/21; Niewiadomski Tomasz; Ustalenie nieważności, zasądzenie żądanych kwot, uwzględniony zarzut zatrzymania, oddalone odsetki.) Postępowanie w II instancji trwało 38 miesięcy, a łącznie 51 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
17. Wyrok SA Warszawa z 22.12.25 r. (VIII ACa 707/25; Asłanowicz Paulina) w sprawie umowy kredytu z lutego 2007 r. zawartej z Polbank EFG. Częściowe uchylenie wyroku sądu I instancji i umorzenie postępowania, a także utrzymanie w mocy wyroku I instancji ustalającego bezskuteczność umowy kredytu z 2007 r. w całości i zasądzającego od pozwanego dochodzone pozwem kwoty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz uwzględnienie w całości apelacji kredytobiorców poprzez zasądzenie dalszych odsetek ustawowych za opóźnienie (za okres, co do którego sąd I instancji oddalił powództwo) oraz poprzez usunięcie zastrzeżenia wynikającego z zarzutu zatrzymania.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 03.10.22 (XXVIII C 1536/21; Walczewski Henryk; Ustalenie nieważności umowy, zasądzenie dochodzonych kwot z odsetkami od dnia pouczenia powodów o skutkach nieważności umowy, uwzględniony zarzut zatrzymania.) Postępowanie w II instancji trwało 39 miesięcy, a łącznie 57 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
18. Wyrok SA Katowice z 29.12.25 r. (V ACa 857/24; Sznajder Katarzyna) w sprawie umowy kredytu z marca 2008 r. zawartej z mBank. Sąd oddalił apelację pozwanego Banku i zasądził na rzecz powoda koszty postępowania. W I instancji wyrok wydał SO Rybnik w dniu 15.05.24 (I C 30/22; Łabuz Sławomir; Oddala roszczenie banku o waloryzację i zwrot kapitału ze względu na potrącenie). Postępowanie w II instancji trwało 20 miesięcy, a łącznie 46 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
Ponadto na etapie postępowania w II instancji zawarto 9 ugód.
Ustalenie nieważności umowy PKO BP i zasądzenie nadwyżki ponad kwotę kapitału po dokonanym potrąceniu łącznie ze skapitalizowanymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie! 😃
Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 9 stycznia 2026 r. (SSO Joanna Pąsik) w sprawie o sygn. I C 1062/24 przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności Bank Polski S.A. z siedzibą w Warszawie:
I. ustalił, że umowa o kredyt mieszkaniowy Nordea Habitat z lutego 2007 r. jest nieważna;
II. zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 38 866,86 PLN wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23 listopada 2023 r. do dnia zapłaty;
III. umorzył postępowanie w pozostałej części;
IV. ustalił, iż pozwany ponosi w całości koszty procesu, pozostawiając szczegółowe wyliczenie w tym zakresie referendarzowi sądowemu.
Sąd wskazał, że umowa kredytowa była nieważna z uwagi na zawarte w niej abuzywne klauzule dotyczące denominowania. Sąd uznał, że po usunięciu z umowy nieuczciwych postanowień, dalsze jej funkcjonowanie w obrocie prawnym nie jest możliwe, ponieważ usunięto zbyt kluczowe elementy kontraktu.
Ponadto Sąd podkreślił, że konsument nie został należycie poinformowany o konsekwencjach denominacji oraz o tym, jak rzutuje ona na skalę zadłużenia. Niedostateczne poinformowanie o ryzyku i skali możliwego wzrostu zadłużenia doprowadziło do pokrzywdzenia konsumentki, co stanowiło podstawę do ustalenia nieważności umowy.
W zakresie rozliczeń Sąd uznał, że potrącenie dokonane przez powódkę oraz modyfikacja powództwa zostały przeprowadzone prawidłowo. Sąd zweryfikował wyliczenia dotyczące zarówno spłaconych rat, jak i skapitalizowanych odsetek. Sąd zasądził na rzecz powódki pozostałą kwotę wynikającą ze zmodyfikowanego stanowiska strony powodowej.
Mając na uwadze, że pierwotne roszczenie powódki było w pełni uzasadnione, a zmiana kwoty zasądzonej wynikała jedynie z dokonanego w toku sprawy potrącenia, Sąd obciążył bank całością kosztów procesu.
Wyrok jest nieprawomocny.
Sprawę prowadzi adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
Kolejny sukces przed Sądem Najwyższym w zakresie skutków potrącenia! 💪💪💪
Sąd Najwyższy potwierdził możliwość potrącenia skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie! Warto podkreślić, że w uzasadnieniu Sąd Najwyższy przywołał orzeczenie Sądu Najwyższego w sprawie prowadzonej również przez naszą Kancelarię! Miło 😃!
Mówiąc prostym językiem –Sąd Najwyższy potwierdził, że można potrącać odsetki, jeśli bank pozostawał w opóźnieniu!
W dniu 2 grudnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie SSN Piotr Telusiewicz, sygn. I CSK 1986/25 odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej Banku PKO BP od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 lutego 2025 r., sygn. I ACa 2053/22, w którym Sąd Apelacyjny uwzględnił przy rozliczeniu stron skapitalizowane odsetki ustawowe za opóźnienie.
Poniżej fragment uzasadnienia:
„Przedstawione przez skarżącego zagadnienie nie wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego. Dość liczne orzecznictwo dotyczące przedstawionego zagadnienia prowadzi do konkretnej konkluzji, które zostało wyrażone w jednym z nowszych orzeczeń Sądu Najwyższego. Wskazano, że jeżeli wierzytelność aktywna stała się wymagalna wcześniej, niż wierzytelność pasywna, to retroaktywny skutek potrącenia nie obejmuje odsetek powstałych od dnia wymagalności aktywnej, od której naliczane są odsetki od dnia powstania wymagalności wierzytelności pasywnej (zobacz szerzej postanowienie SN z 13 czerwca 2025, I CSK 768/25- sprawa również prowadzona przez adw. Annę Wolną-Srokę).
Orzeczenie jest ostateczne!
Dwie sprawy prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.