Najnowsze artykuły:

  • Czy ustawa frankowa jest w ogóle jeszcze potrzebna?
    Rząd skierował do Sejmu projekt ustawy frankowej (druk nr 1758: https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/druk.xsp?nr=1758)  której deklarowanym celem jest zmniejszenie czasu rozpoznawania spraw frankowych, co oczywiście również zmniejszy czas oczekiwania na rozstrzygnięcie innych spraw cywilnych. Według… Read More »
  • Syndycza tragifarsa trwa dalej…
    Syndyk Getin Noble Banku Marcin Kubiczek uzgodnił z sędzią komisarzem Jarosławem Zarębskim nowy etap propozycji ugodowych i pierwsi nasi klienci zaczynają otrzymywać konkretne propozycje od syndyka. Oto jedna z nich: Klient zaciągnął… Read More »
  • Propozycje ugodowe syndyka GNB
    Syndyk GNB zaczął proponować ugody według schematu zaakceptowanego przez sędziego komisarza. Najpierw syndyk łaskawie zgadzał się na umorzenie rzekomego zadłużenia, jeżeli kredytobiorca zapłacił bankowi 200% kwoty otrzymanego kredytu (tzw. pierwszy koszyk). Teraz… Read More »
  • Koniec agresywnej taktyki banków. Znaczenie wyroku TSUE z 19 czerwca 2025 r. (C-396/24)
    Wyrok TSUE z 19 czerwca 2025 r. (C‑396/24) jest szeroko komentowany przez prawników bankowych jako przełom w orzecznictwie i powrót do tzw. teorii salda.   https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=B6CD1F6766A76D25362A25643FF26E1C?text=&docid=301361&pageIndex=0&doclang=PL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=415181 W skrócie, chodzi o to jak mają… Read More »
  • Założenia ustawy o usprawnieniu postępowań w sprawach „frankowych”
    Przedstawiony 6 lutego 2025 r. przez Ministra Sprawiedliwości projekt ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących umów kredytów denominowanych lub indeksowanych do franka szwajcarskiego (CHF) stanowi próbę odpowiedzi na problem… Read More »
  • Ustawa „frankowa” – jakie są zapowiedzi?
    Ogłoszone przez Ministerstwo Sprawiedliwości założenia do projektu ustawy mającej przyspieszyć postępowania „frankowe” (samego projektu jeszcze nie ma, natoast z jego założeniami można się zapoznać tutaj: https://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/projekt-ustawy-usprawniajacej-postepowania-w-sprawach-frankowych—pierwszy-krok-w-kierunku-zdecydowanego-usprawnienia-pracy-sadow) w mojej ocenie nie zawierają zmian,… Read More »

Dlaczego warto zakwestionować umowę kredytu i iść do sądu?

Nieważność umowy kredytu oznacza brak zobowiązania obliczanego przez bank na podstawie aktualnego kursu waluty obcej. Oznacza to również nieważność hipoteki obciążającej nieruchomość, a więc odzyskanie możliwości dysponowania taką nieruchomością, jej sprzedaży lub wykorzystania jej jako zabezpieczenia dla kolejnego kredytu.

Korzyści z nieważności umowy

Korzyści najłatwiej przedstawić na przykładzie.

Weźmy pod uwagę kredyt w wysokości 400 tys. zł, udzielony w czerwcu 2008 r. na okres 30 lat (360 miesięcy), z marżą na oprocentowaniu kredytu w wysokości 1% ponad stopę LIBOR 3M CHF.

Dla takiego przykładowego kredytu, suma dotychczasowych spłat kredytobiorcy sięgnęłaby 405 tys. zł, a pomimo to bank twierdziłby, że aktualne zadłużenie to ok. 525 tys. zł (równowartość ok. 107 tys. CHF).

Nieważność takiej umowy oznacza, że nie istnieje zadłużenie przeliczane według aktualnego kursu CHF, a po wzajemnych potrąceniach dokonywanych spłat, to bank musi jeszcze zwrócić kredytobiorcy 5 tys. zł. Nietrudno zauważyć, że łączna korzyść kredytobiorcy, rozumiana jako obniżenie wysokości zadłużenia, sięga w tym przykładzie niebagatelnej kwoty 530 tys. zł.

Szczegóły rozliczeń mozna sprawdzić w kalkulatorze na stronie www.kancelariaczabanski.pl

Jakie jest orzecznictwo sądowe?

Aktualne orzecznictwo sądowe jednoznacznie wypowiada się po stronie konsumentów.

W 99% przypadków orzeczenia sądów są korzystne dla kredytobiorców a umowy uznawane za nieważne. Wyjątki dotyczą specyficznych spraw, zwłaszcza gdy cel kredytowania był w jakimś stopniu powiązany z działalnością gospodarczą, co spowodowało, że kredytobiorca nie mógł korzystać z przepisów chroniących konsumentów.

Warto spojrzeć na podsumowanie wyroków uzyskanych w 2023 r. przez Kancelarię Adwokacką Czabański Wolna-Sroka:

W 2023 r. w sprawach prowadzonych przez Kancelarię zapadło 351 wyroków w I instancji (w 2022 r. – 312) oraz 104 wyroki w II instancji (w 2022 r. – 157).

W pierwszej instancji blisko 87% wyroków stwierdza nieważność umów kredytów powiązanych z kursem waluty obcej, jednak część sędziów ciągle jeszcze uznaje tego typu umowy za prawidłowe (9,4%). Do rzadkości należy tzw. odfrankowienie, czyli utrzymanie umowy w mocy bez indeksacji (1,1%). Zaczęły się też pojawiać wyroki oddalajace powództwa banków o dodatkowe wynagrodzenie lub waloryzację wypłaconych kwot wskaźnikiem inflacji (1,4%).

W drugiej instancji zwycięstwo kredytobiorców jest już miażdżące – w 94% przypadków Sądy uznawały umowy za nieważne, w 3% uchylały wyroki sądu I instancji i kierowały sprawę do ponownego rozpoznania, a tylko w 1 przypadku uznały umowę za ważną (dotyczyło to jednak umowy z 2011 r., skonstruowanej inaczej niż typowa umowa kredytu indeksowanego). Również w 1 przypadku Sąd Apelacyjny uznał, że kredytobiorca nie był konsumentem i oddalił powództwo.  

O ile może pozwać bank w przypadku nieważności umowy?

Jak ostrzegają banki, samo rozliczenie wzajemnych świadczeń według wartości nominalnych to za mało. W przypadku nieważności umowy kredytu banki domagają się zapłaty dodatkowego wynagrodzenia za tzw. korzystanie z kapitału, liczonego tak jakby zamiast kredytu frankowego udzieliły kredytu złotowego.

Po wyroku TSUE z 15 czerwca 2023 r. (C-520/21) jest jednak oczywiste, że bankowi nie przysługuje żadne takie roszczenie, niezależnie od tego czy dotyczy to tzw. wynagrodzenia za korzystanie z kapitału czy waloryzacji wypłaconej kwoty wskaźnikiem inflacji.

Jedyne czego może się bank domagać, to zwrotu kwoty wypłaconego kredytu powiększonej o odsetki za opóźnienie od terminu wyznaczonego w wezwaniu do zwrotu tej kwoty.

W jakim czasie trzeba się rozliczyć z bankiem?

Czasami słychać, że niewazność umowy nie jest korzystna dla kredytobiorcy, bo wówczas trzeba się „natychmiast” rozliczyć z bankiem. Jednak słowo natychmiast należy wziąć w cudzysłów. Kredytobiorcy również chcą natychmiastowych rozliczeń, a procesy ciągną się latami i tak samo będzie z roszczeniami banków, w tym o zwrot kapitału. Pomiędzy żądaniem banku a faktycznym dokonaniem zapłaty może więc minąć dużo czasu, choć oczywiście może to spowodować, że bank otrzyma dodatkowo odsetki za opóźnienie.

Jednak na ogół kredytobiorcy już obecnie zapłacili bankom więcej niż otrzymali, a zatem rozliczenia w przypadku nieważności umowy wypadają na ich korzyść.

Oczywiście można również dokonać potrącenia wzajemnych wierzytelności i nie trzeba dokonywać płatności w obie strony.

Najnowsze wiadomości z sal sądowych

Comments Box SVG iconsUsed for the like, share, comment, and reaction icons
11 godzin temu

W listopadzie sądy pracowały pełną parą. W sprawach prowadzonych przez prawników z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka zapadło 25 wyroków w I instancji oraz 15 wyroków w II instancji. Ponadto zostało zawartych 18 ugód z bankami w trakcie postępowania w I instancji oraz 5 w trakcie postępowania w II instancji.

1. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 9892/22; Błażejewska-Leoniak Agnieszka) z 04.11.25 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2007 r. zawartej z BGŻ. Sąd zasądził na rzecz powódki kwoty prawie 100 tys. PLN oraz ponad 150 tys. CHF wraz z odsetkami od 6 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty uznająć przesłankową niewazność umowy kredytu. Sąd zgodził się z argumentami pełnomocnika powodów, że w umowie znajdują się klauzule neidozwolone, po usunięciu których umowa nie mogła obowiązywać. Kredyt został spłacony rok przed wytoczeniem powództwa. Sąd obciązył pozwany bank kosztami w całości. Postępowanie w I instancji trwało 43 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
2. Wyrok SO Wrocław (XII C 534/22; Rudkowska-Ząbczyk Ewa) z 04.11.25 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Getin Bank. Sąd oddalił powództwo syndyka GNB i obciążył go kosztami postępowania. Sąd podzielił stanowisko pozwanych, że wierzytelność wygasła wskutek potrącenia, przy czym do wierzytelności kredytobiorców należy doliczyć odsetki należne kredytobiorcom od wezwania do zapłaty do dnia potrącenia. Gdyby nawet potrącenie nie było skuteczne, to roszczenie syndyka byłoby przedawnione, bo konsumenci zakwestionowali umowę jeszcze w 2015 r., odpowiedź na pozew została złożona w lutym 2016 r., a zatem z końcem 2019 r. roszczenie banku uległo przedawnieniu, a zostało zgłoszone modyfikacją powództwa dopiero w 2025 r. Postępowanie w I instancji trwało 33 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
3. Wyrok SO Wrocław (XII C 379/25; Agnieszka Mękal) z 05.11.25 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Deutsche Bank. Sąd zasądził na rzecz kredytobiorów 269.625,04 PLN wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 28.12.2025 r. do dnia zapłaty w związku z przesłankową nieważnością umowy. Dodatkowo Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Postępowanie w I instancji trwało 10 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
4. Wyrok SO Warszawa (I C 2773/23; Anna Ruszkowska) z 07.11.25 w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2008 r. zawartej z PKO BP. Ustalenie nieważności umowy. Sąd zasądził nadwyżkę ponad kwotę kapitału po dokonanym potrąceniu. Postępowanie w I instancji trwało 32 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
5. Wyrok SO Warszawa (IV C 1222/19; Derejczyk Agnieszka) z 13.11.25 w sprawie umowy kredytu z lipca 2006 r. zawartej z Millennium. Ustalenie nieważośc i oddalenie zasądzienia dochodzonych spłat. Postępowanie w I instancji trwało 75 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Dominika Helios.
6. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 20706/22; Aldona Szawrońska-Eliszewska) z 13.11.25 w sprawie umowy kredytu z lipca 2008 r. zawartej z mBank. Ustalenie nieważności umowy kredytu i zasądzenie dochodzonych pozwem kwot z odsetkami ustawowymi za opóźnienie po upływie terminu wskazanego w przedsądowym wezwaniu do zapłaty Postępowanie w I instancji trwało 38 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Justyna Włodarczyk.
7. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 1053/25; Wlekły-Pietrzak Agnieszka) z 14.11.25 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2007 r. zawartej z Getin Bank. Sąd wydał wyrok częściowy ustalający nieważność umowy zawartej z Getin Bank S.A. Postępowanie w I instancji trwało 44 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
8. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 11710/22; Kiełkowska Joanna) z 17.11.25 w sprawie umowy kredytu z lipca 2066 r. zawartej z mBank. Sąd ustalił nieważność umowy oraz zasądził na rzecz powoda całość dochodzonych roszczeń i obciążył pozwany bank kosztami procesu w całości. Powód przed wystąpieniem na drogę sądową dokonał potrącenia wierzytelności i w procesie wystąpił wyłacznie o nadwyżkę ponad kwotę wypłaconą tytułem kredytu. Postępowanie w I instancji trwało 42 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
9. Wyrok SO Płock (I C 2220/25; Wioletta Lewandowska) z 18.11.25 w sprawie umowy kredytu z listopada 2007 r. zawartej z Getin Bank. Sąd ustalił, że Umowa jest nieważna Postępowanie w I instancji trwało 2 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Justyna Włodarczyk.
10. Wyrok SO Warszawa-Praga (III C 1627/24; Trzeciak Gertruda) z 19.11.25 w sprawie umowy kredytu z maja 2006 r. zawartej z Bank BPH. Sąd ustalił nieważność umowy zawartej z d. GE Money Bank i zasądził w całości dochodzone kwoty wraz z należnymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Sąd podzielił w całości stanowisko powoda co do nieważności umowy. Umowa zawiera szereg postanowień abuzywnych, po eliminacji których nie może ona dalej obowiązywać. W ocenie Sądu nie da się podzielić klauzuli przeliczeniowej. Wobec tego należało orzec nieważność umowy kredytu w całości. Postępowanie w I instancji trwało 41 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
11. Wyrok SO Olsztyn (I C 777/25; Tokarzewska Ewa) z 19.11.25 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Kredyt Bank. Sąd oddalił powództwo banku o zwrot kwoty wypłaconej w wyniku nieważnej umowy kredytu i obciążył bank kosztami procesu w całości. Sąd uznał, że oświadczenie o potrąceniu zostało przez kredytobiorcę złożone skutecznie. Sąd nie czekał z rosztrygnięciem na zakończenie postępowania z powództwa kredytobiorcy. W ciągu jednego tygodnia w sprawie tego samego kredytu został wydany wyrok w sprawie z powództwa kredytobiorcy w I instancji, a 6 dni później został wydany wyrok w sprawie obronnej oddalający roszczenia banku. Postępowanie w I instancji trwało 3 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
12. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 10519/23; Kaszak Paweł) z 20.11.25 w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2007 r. zawartej z Fortis. Sąd ustalił nieważność umowy zawartej z d. Fortis Bankiem. Sąd zastosował teorię salda i zasądził na rzecz powodów nadwyżkę ponad kwotę udzielonego kapitału wraz z odsetkami od upływu terminu z wezwania do zapłaty. Sąd zasądził na rzecz kredytobiorców ponad 23 tys. PLN koksztów procesu. Powodowie złożą apelację w zakresie oddalonego roszczenia o zapłatę. Postępowanie w I instancji trwało 29 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
13. Wyrok SO Warszawa (III C 1375/25; Schmidt Rafał) z 24.11.25 w sprawie umowy kredytu z lutego 2008 r. zawartej z Noble Bank. Sąd wydał wyrok częściowy – sąd stwierdził, że umowa jest nieważna Postępowanie w I instancji trwało 75 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
14. Wyrok SO Warszawa (IV C 789/25; Derejczyk Agnieszka) z 24.11.25 w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2008 r. zawartej z Getin Bank. Sąd wyrokiem częściowym ustalił nieważność umowy zawartej Getin Bank. Postępowanie w I instancji trwało 60 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
15. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 11985/23; Krzysztof Świderski) z 24.11.25 w sprawie umowy kredytu z października 2008 r. zawartej z Noble Bank. Sąd ustalił nieważność Umowy Postępowanie w I instancji trwało 28 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Justyna Włodarczyk.
16. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 5515/25; Dorota Stokowska-Komorowska) z 25.11.25 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Noble Bank. Wyrok częściowy ustalający nieważność umowy Noble Banku indeksowanej do CHF z 2008 r. Sprawa jest o tyle ciekawa, że dotyczyła zakupu lokalu użytkowego w centrum Warszawy z pierwotnym założeniem jego wynajmu. Lokal po kilku latach został podzielony na 3 lokale użytkowe, na co oczywiście zwrócił uwagę pełnomocnik banku. Warto dodać, że część kredytobiorców w dacie zawarcia umowy mieszkała za granicą, a umowa kredytu została zawarta za pośrednictwem pełnomocnika. Sąd uznał, że powodom przysługiwał status konsumenta. Nie prowadzili oni bowiem nigdy działalności gospodarczej związanej z wynajmem lokali, a lokale wynajmowali, jako osoby indywidualne. Sąd zgodził się z argumentacją pełnomocnika powodów, że kwestia wynajmu lokalu (nawet użytkowego) nie wpływa na status konsumenta. Dodatkowo sąd uznał, że niezależnie od upadku umowy w związku z klauzulami abuzywnymi, umowa jest również bezwzględnie nieważna, jako sprzeczna z naturą stosunku prawnego. Postępowanie w I instancji trwało 86 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
17. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 15477/23; Biegański Bartłomiej) z 25.11.25 w sprawie umowy kredytu z września 2009 r. zawartej z Deutsche Bank. Sąd ustalił nieważność umowy kredytu z 2009 r. oraz zasądził dochodzone pozwem kwoty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wynikającej z przedsądowego wezwania do zapłaty. Postępowanie w I instancji trwało 24 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
18. Wyrok SO w Warszawie (XXVIII C 1684/25; Anna Głuszek) z 25.11.25 w sprawie umowy kredytu z września 2008 r. zawartej z Noble Bank. Ustalenie nieważności umowy Getin Noble Banku W dniu 25 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVIII Wydział Cywilny, sygn. XXVIII C 8312/22 wydał wyrok częściowy, w którym Ustalił nieważność umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF z września 2008 r. zawartej z Noble Bank S.A. Sąd podziela argumentację strony powodowej odnośnie abuzywności klauzul przeliczeniowych zawartych w umowie oraz faktu, że po ich eliminacji umowa jest pozbawiona zasadniczych, konstrukcyjnych elementów umowy kredytu i jako taka upada w całości jako nieważna. W ocenie sądu informacje, które były przedstawione powodom ze strony przy zawarciu umowy kredytu były niewystarczające do tego, by powodowie jako konsumenci mogli mieć pełną świadomość rozmiaru ryzyka jakie przyjmują na siebie w związku z zawarciem przedmiotowej umowy. Postępowanie w I instancji trwało 22 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
19. Wyrok SO Warszawa-Praga (III C 2489/24; Domagała Błażej) z 26.11.25 w sprawie umowy kredytu z czerwca 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd ustalił nieważność umowy i zasądził na rzecz każdego z rodzeństwa kredytobiorców kwoty przekraczające ćwierć milliona złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od upływu terminu z wezwania do zapłaty. Postępowanie dowodowe banku skupiło się na kwestionowaniu statusu konsumenta oraz oznaczenia położenia kredytowanej nieruchomości. Sąd obciążył bank w całości kosztami procesu. Postępowanie w I instancji trwało 18 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
20. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 8695/24; Głuszak Anna) z 27.11.25 w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2007 r. zawartej z Getin Bank. Sąd wydał wyrok częściowy, ustalający nieważność umowy. Postępowanie w I instancji trwało 101 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
21. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 22265/22; Falkowska Iwona) z 27.11.25 w sprawie umowy kredytu z lipca 2008 r. zawartej z Millennium. Sąd ustalił nieważność umowy i zasądził całość dochodzonych kwot wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od upływu terminu z przedsądowego wezwania do dnia zapłaty. Sąd obciążył bank kosztami procesu w całości. Postępowanie w I instancji trwało 37 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
22. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 14737/21; Błażejewska-Leoniak Aleksandra) z 28.11.25 w sprawie umowy kredytu z lutego 2007 r. zawartej z Millennium. Ustalenie nieważności umowy kredytu i zasądzenie dochodzonych kwot z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wynikającej z przedsądowego wezwania do zapłaty (z wyjątkiem składek dot. ubezpieczenia na życie i ubezpieczenia nieruchomości) Postępowanie w I instancji trwało 50 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
23. Wyrok SO Warszawa (III C 1506/24 (poprzednio: XXVIII C 9659/22); Niewiadomski Tomasz) z 28.11.25 w sprawie umowy kredytu z maja 2007 r. zawartej z PKO BP. Wyrok ustalający nieważność umowy kredytu i zasądzający dochodzone pozwem kwoty z odsetkami ustawowymi od daty wynikającej z przedsądowego wezwania do zapłaty (w toku procesu bank złożył dowód w postaci oświadczenia o potrąceniu dokonanego przez kredytobiorców, jednak nie podniósł procesowego zarzutu potrącenia, a ponadto sąd uznał, że kwestia potrącenia powinna zostać oceniona przez sąd w sprawie z powództwa banku o zwrot kapitału kredytu) Postępowanie w I instancji trwało 43 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
24. Wyrok SO Warszawa (III C 1384/24; Niewiadomski Tomasz) z 28.11.25 w sprawie umowy kredytu z lutego 2008 r. zawartej z mBank. Sąd zasądził wierzytelność banku pozostałą po potrąceniu kredytobiorców, które częściowo uznał za nieskuteczne. Postępowanie w I instancji trwało 43 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
25. Wyrok SO Warszawa (XXVIII C 1350/23; Ewa Pawłowska) z 28.11.25 w sprawie umowy kredytu z marca 2007 r. zawartej z Millennium. Ustalenie nieważności umowy i zasądzenie roszczenia zgodnie z teorią dwóch kondykcji. Sąd oddalił odsetki ustawowe za opóźnienie jedynie za okres 2 tygodni, przyjmując, że odsetki powinny zostać zasądzone w terminie udzielenia przez bank odpowiedzi na wezwanie do zapłaty. Dodatkowo sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów 11.934 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Postępowanie w I instancji trwało 35 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.

Średni czas postępowania w I instancji wyniósł 40 miesięcy.

Wyroki Sądów II instancji:
1. Wyrok SA Warszawa z 13.11.25 r. (VI ACa 1784/22; Grażyna Kramarska, Małgorzata Borkowska, (del.) Katarzyna Kisiel (spr.)) w sprawie umowy kredytu z sierpnia 2008 r. zawartej z PEKAO SA Bank Hipoteczny. Sąd uznał, że umowa jest nieważna, jednak zmienił wyrok Sądu Okręgowego, gdyż uwzględnił potrącenie dokonane przez bank na etapie postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny uznał, że odsetki za opóźnienie należne są dopiero od modyfikacji powództwa, to jest od 2022 r., a nie od wezwania przedsądowego z 2018 r.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 20.07.22 (XXVIII C 1045/21; Dawid-Birska Katarzyna; Umowa bezwzględnie nieważna, zwrot rat z odsetkami od wezwania.) Postępowanie w II instancji trwało 40 miesięcy, a łącznie 84 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
2. Wyrok SA Warszawa z 18.11.25 r. (I ACa 2298/23; Dagmara Olczak-Dąbrowska) w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd oddalił apelację Banku w całości – potrzymując wyrok I Instacji w którm Sąd stwierdził nieważność umowy i zasądził dochodzone kwoty. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 11.10.22 (XXVIII C 2152/21; Błażejewska-Leoniak Aleksandra; Umowa nieważna, 2K) Postępowanie w II instancji trwało 38 miesięcy, a łącznie 66 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Dominika Helios.
3. Wyrok SA Warszawa z 21.11.25 r. (VI ACa 770/23; Wiercińska Urszula) w sprawie umowy kredytu z stycznia 2008 r. zawartej z mBank. Sąd oddalił apelację pozwanego banku w całości.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 13.12.22 (II C 2341/20; Polakowski Marcin; Ustalenie nieważności + zapłata) Postępowanie w II instancji trwało 36 miesięcy, a łącznie 63 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
4. Wyrok SA Warszawa z 18.11.25 r. (I ACa 1262/23; Agnieszka Wachowicz-Mazur) w sprawie umowy kredytu z stycznia 2008 r. zawartej z Deutsche Bank. Sąd zmienił całkowicie wyrok Sądu Okręgowego i ustalił nieważność umowy i zasądził zwrot świadczeń z odsetkami za opóźnienie od doręczenia odpisu pozwu oraz kolejnych modyfikacji powództwa. Zarzut zatrzymania złożony przez bank nie został uwzględniony.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 21.12.22 (I C 1240/16; Kuryłek Andrzej; Powództwo oddalone, umowa ważna.) Postępowanie w II instancji trwało 35 miesięcy, a łącznie 85 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
5. Wyrok SA Warszawa z 06.11.25 r. (VI ACa 1982/23; Wiatrzyk-Wojciechowska Elżbieta, Sarnowicz Ryszard, Machoń Joanna) w sprawie umowy kredytu z września 2006 r. zawartej z Deutsche Bank. Oddalenie apelacji banku i zasądzenie na rzecz powodów kosztów procesu, tj. utrzymanie w mocy wyroku I instancji ustalającego nieważność umowy kredytu z 2006 r. i zasądzającego od pozwanego na rzecz powodów dochodzone pozwem kwoty z odsetkami za opóźnienie. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 16.01.23 (XXVIII C 11236/21; Orzechowska Aleksandra; Ustalenie nieważności, t. 2 kondykcji, odsetki od oświadczenia) Postępowanie w II instancji trwało 34 miesięcy, a łącznie 51 miesięcy. Sprawę prowadził radca prawny Grzegorz Godzina.
6. Wyrok SA Warszawa z 19.11.25 r. (I ACa 1634/23; Beata Byszewska) w sprawie umowy kredytu z stycznia 2007 r. zawartej z mBank. Oddalono apelację banku.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 27.03.23 (XXIV C 3371/20; Bedyńska-Abramczyk Agnieszka; Ustalenie nieważności + zapłata) Postępowanie w II instancji trwało 32 miesięcy, a łącznie 60 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
7. Wyrok SA Warszawa z 05.11.25 r. (VIII ACa 645/25; Dzierżko Beata) w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2007 r. zawartej z Millennium. Sąd uwzględnił apelację kredytobiorców i ustalił, że umowa jest nieważna. Sąd wziął jednocześnie wziął pod uwagę złożony przez bank wniosek dowodowy z oświadczeniem o potrąceniu złożonym przez kredytobiorców w sprawie obronnej i zasądził kwotę pozostałą po potrąceniu, z uwzględniem doliczenia do wierzytelności kredytobiorców odsetek za opóxnenie od wezwania do zapłaty do dnia potrcenia. Koszty postępowania w całości spoczęły na banku, gdyż bank do końca kwestionował nieważność umowy.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 28.04.23 (II C 1785/20; Chojnacki Michał; umowa ważna, oddalone roszczenie) Postępowanie w II instancji trwało 31 miesięcy, a łącznie 65 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
8. Wyrok SA Warszawa z 24.11.25 r. (VI ACa 2680/23; Joanna Machoń) w sprawie umowy kredytu z lutego 2008 r. zawartej z Polbank EFG. 1. Zmienia zaskarżony wyrok częściowo, że w pkt. 3 zasądza od Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu na rzecz powodów dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie od kwot 134.981,27 PLN i 49.205,11 CHF za okres od dnia 21.12.2019 do dnia 01.06.2022 r.2. Oddala apelację pozwanego w całości.3. Zasądza od Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu na rzecz powodów kwotę 9.100 PLN wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się rozstrzygnięcia zawartego w tej części do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. W niniejszej sprawie apelacje wywiodły obie strony. W ocenie Sądu Apelacyjnego, apelacja strony powodowej zasługiwała na uwzględnienie w całości. Apelujący w tym środku odwoławczym zmierzali do zmiany rozstrzygnięcia poddanego kontroli instancyjnej poprzez zasądzenie dalszych odsetek ustawowych, wskazując na fakt, iż roszczenie w tym przedmiocie stało się wymagalne jeszcze przed wytoczeniem niniejszego postępowania na skutek przedsądowego wezwania do zapłaty. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, rację należy przyznać skarżącym powodom, albowiem w ocenie Sądu należy opowiedzieć się za tym poglądem, iż o wymagalności roszczenia nie przesądza pouczenie powodów w toku postępowania o skutkach nieważności umowy, a skuteczność (i jakby ta kwestia winna być poddana kontroli sądu), a zatem skuteczność wezwania do zapłaty, czyli zasady wyrażone w artykule 481 kc. W okolicznościach niniejszej sprawy, takie wezwanie zostało do akt sprawy przedłożone. Przedłożono również dokumenty wskazujące na daty doręczenia tego wezwania przeciwnikowi. I zdaniem Sądu, wezwanie to należało uznać za skuteczne, a to z tego względu, iż w treści tego wezwania powodowie powoływali się na nieważność przedmiotowej umowy. W związku z powyższym, wszystkie elementy wskazujące na to, iż działali oni ze świadomością właśnie skutków nieważności tej umowy w okolicznościach niniejszej sprawy, zostały wykazane. W związku z tym należało uwzględnić zasadną w tym przedmiocie apelację wywiedzioną przez stronę powodową i zasądzić dalsze odsetki w sposób i w terminach, w jakim domagali się tego powodowie. Natomiast apelacja pozwanego jako niezasadna, została oddalona w całości. Sąd Odwoławczy nie miał wątpliwości, iż powodowie, zawierając przedmiotową umowę, działali jako konsumenci. W ocenie Sądu Odwoławczego nie może budzić wątpliwości, iż pozostałe przesłanki wyrażone w artykule 385¹ § 1 k.c. również w okolicznościach niniejszej sprawy zostały wykazane, albowiem przedmiotowe postanowienia, na które powoływali się czy które kwestionowali powodowie, niewątpliwie nie zostały z nimi indywidualnie uzgodnione, a zostały zawarte na umowie, która miała charakter umownego wzorca, który został sporządzony i skonstruowany przez stronę pozwaną jako profesjonalistę. Prawdzie postanowienia te dotyczyły świadczeń głównych, ale nie zostały sformułowane w sposób jasny, precyzyjny i umożliwiający konsumentowi na zbadanie w dacie zawarcia umowy wszystkich ekonomicznych skutków związanych z przedmiotową umową, w związku z czym nie było zatem przeszkód, aby te postanowienia zostały poddane pod osąd Sądu Okręgowego. Sąd Okręgowy w ocenie Sądu Odwoławczego przeprowadził trafny wywód prawny, stąd tylko korektą, w której Sąd Okręgowy upatruje nieważności umowy w sprzeczności z zasadami określonymi w artykule 353¹ kc. Zdaniem Sądu Odwoławczego, tej nieważności należy upatrywać właśnie w tym, iż w przedmiotowej umowie występowały postanowienia spełniające kryterium niedozwolonych postanowień umownych, a nie sama sprzeczność z naturą, czy z istotą stosunku prawnego, bądź też zasadą swobody umów, za jaką opowiadał się w uzasadnieniu Sąd Okręgowy. Niemniej jednak, sankcja, którą w niniejszej sprawie zastosował Sąd Okręgowy jest jak najbardziej trafna. Przesądził trafnie o nieważności umowy. W związku z tym przedmiotowy wyrok, jak wcześniej wskazano, jedynie z pewną korektą, jeżeli chodzi o rozważania natury prawnej, wyrok ten jako trafny musi się ostać, i dlatego też apelację strony pozwanej oddalono na podstawie artykułu 385 kpc. O kosztach w instancji odwoławczej orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik spraw.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 16.05.23 (IV C 1659/19; Tukaj Radosław; Ustalenie nieważności + zasądzenie) Postępowanie w II instancji trwało 31 miesięcy, a łącznie 72 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
9. Wyrok SA Warszawa z 25.11.25 r. (VI ACa 2725/23; Sarnowicz Ryszard) w sprawie umowy kredytu z lipca 2007 r. zawartej z Nordea. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego w całości, wskazując, że w żadnej części podniesione zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. Sąd zasądził na rzecz powodów koszty postępowania apelacyjnego w wysokości. 8.100 zł. Sąd podzielił argumentację Sądu I instancji oraz pełnomocnika powodów, że bank nie wywiązał się z obowiązków informacyjnych. W kontekście odsetek, których oddalenia domagał się pozwany, Sąd wskazał, że zgodnie z jednolicie przyjętym wyrokiem TSUE w sprawie C 140/22 z 7 grudnia 2024 r. niedopuszczalna jest taka wykładnia sądowa przepisów, która nakłada na konsumentów obowiązek złożenia oświadczenia o akceptacji nieważności umowy i uzależnia od tego początek opóźnienia banku.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 01.06.23 (XXV C 1369/20; Stawecka Krystyna; Ustalenie nieważności z zasądzeniem) Postępowanie w II instancji trwało 30 miesięcy, a łącznie 68 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Bielecki.
10. Wyrok SA Warszawa z 04.11.25 r. (I ACa 207/24; Szczurowska Emilia) w sprawie umowy kredytu z kwietnia 2007 r. zawartej z Raiffeisen. Sąd oddalił apelację banku niemal w całości, jedyna zmiana dotyczyła rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w ten sposób, że wobec cofniętego powództwa o zapłatę przez 2 kredytobiorców, koszty powinny obciążyć ich proporcjonalnie.. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 05.06.23 (XXV C 4007/20; Gołaszewski Kamil; Ustalenie nieważności oraz zapłata) Postępowanie w II instancji trwało 29 miesięcy, a łącznie 60 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
11. Wyrok SA Gdańsk z 27.11.25 r. (I ACa 2832/23; Agnieszka Witczak-Słoczyńska) w sprawie umowy kredytu z lutego 2009 r. zawartej z Millennium. Sąd uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie w zakresie czynności podjętych przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 czerwca 2023 r. i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. Sąd uchylil wyrok i przekazał sprawę do ponownrgo rozpoznania z uwagi na brak przeprowadzenia rozporawy w Sądzie I instancji pomimo złożenia wniosku o jej przeproeadzenie.. W I instancji wyrok wydał SO Bydgoszcz w dniu 09.06.23 (I C 12/22; Zduński Igor; Oddala roszczenie o wynagrodzenie, zasada kwotę kapitału) Postępowanie w II instancji trwało 30 miesięcy, a łącznie 45 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
12. Wyrok SA Warszawa z 05.11.25 r. (VIII ACa 502/25; SSA Jerzy Paszkowski, SSA Kinga Kubuj, SSO del. Anna Kociołek) w sprawie umowy kredytu z lutego 2008 r. zawartej z Polbank EFG. Sąd Apelacyjny oddalił apelację banku w całości i w całości uwzględnił apelację kredytobiorcy w ten sposób, że ustalił, że umowa kredytu jest nieważna, a kredytobiorcy należy jest zwrot zapłaconych kwot z odsetkami za opóźnienie od wezwania przedsądowego. Ponadto bank został obciążony w całości kosztami postępowania apelacyjnego.
W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 15.06.23 (I C 887/20; Bulanda Tadeusz; Bezskuteczność waloryzacji, niemożność wprowadzenia kursu średniego NBP, umowa ważna) Postępowanie w II instancji trwało 29 miesięcy, a łącznie 68 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.
13. Wyrok z 13.11.25 r. (V Ca 1453/25; Magdalena Majewska) w sprawie umowy kredytu z lipca 2007 r. zawartej z Kredyt Bank. Sąd oddalił apelację Banku i zasądził koszty procesu. W I instancji wyrok wydał SR Grodzisk Mazowiecki w dniu 13.03.25 (I C 1048/24; Anna Rydzewska; oddalił w całości powództwo Santander Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie o urealnienie kwoty wypłaconego kapitału oraz o waloryzację sądową kwoty wypłaconego kapitału) Postępowanie w II instancji trwało 8 miesięcy, a łącznie 10 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Dominika Helios.
14. Wyrok SA Lublin z 20.11.25 r. (I ACa 1543/25; Krzysztof Niezgoda) w sprawie umowy kredytu z maja 2008 r. zawartej z Millennium. Oddalenie apelacji banku w całości. Dodatkowo Sąd Apelacyjny zasądził od banku na rzecz powodów kwotę po 4.050 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.. W I instancji wyrok wydał SO Lublin w dniu 08.04.25 (I C 2932/23; Jakubiec Piotr; Sąd ustalił, że Umowa z 20 maja 2008 r. jest nieważna oraz zasądził na rzecz kredytobiorców żądne kwoty wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 listopada 2023 r. do dnia zapłaty. Pozwany jako przegrany musi ponieść całość kosztów postępowania.) Postępowanie w II instancji trwało 8 miesięcy, a łącznie 24 miesięcy. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka.
15. Wyrok SA Warszawa z 05.11.25 r. (VIII ACa 8523/25; Szanciło Anna) w sprawie umowy kredytu z września 2008 r. zawartej z Nordea. Oddalenie apelacji banku w całości, tj. utrzymanie w mocy wyroku I instancji ustalającego nieważność umowy kredytu z 2008 r. i zasądzającego od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę pozostałą po potrąceniu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. W I instancji wyrok wydał SO Warszawa w dniu 21.05.25 (XXIV C 2198/20; Bedyńska-Abramczyk Agnieszka; Sąd ustalił nieważność umowy i zasądził na rzecz kredytobiorcy dochodzoną kwotę. Kredytobiorca w toku postępowania cofnął częściowo powództwo ze względu na dokonanie potrącenia swojej wierzytelności z wierzytelnością banku o zwrrot kwoty kredytu.) Postępowanie w II instancji trwało 6 miesięcy, a łącznie 62 miesięcy. Sprawę prowadził adwokat dr Jacek Czabański.

Przeciętnie postępowanie trwało w II instancji 28 miesięcy, a łącznie w obu instancjach 59 miesięcy.
więcejmniej

Wygrana przez Sądem Najwyższym! 💪💪💪
Uwzględnienie skargi kasacyjnej kredytobiorcy w zakresie DATY NALICZANIA ODSETEK USTAWOWYCH ZA OPÓŹNIENIE ORAZ ZARZUTU ZATRZYMANIA!

W przyjemnością informujemy, iż Sąd Najwyższy w dniu 4 czerwca 2025 r. (sygn. II CSKP 298/23, SSN Ewa Stefańska, SSN Jacek Grela, SSN Marcin Łochowski) wydał wyrok, w którym:
1) Odrzucił skargę kasacyjną Banku Raiffeisen w części dotyczącej punktu I C zaskarżonego wyroku
2) Oddalił skargę kasacyjną Banku Raiffeisen w pozostałym zakresie
3) Uchylił zaskarżony wyrok w punkcie I a i I c oraz w punkcie II w zakresie oddalającym apelację powoda i przekazuje w tej części Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie sprawę do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.

Sprawa dotyczyła wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2022 r., sygn. VI ACa 250/21, w której Sąd Apelacyjny ustalił nieważność umowy kredytu, oddalając jednak część odsetek ustawowych za opóźnienie, a także uwzględniając podniesiony przez bank zarzut zatrzymania w zakresie kwoty faktycznie wypłaconego kredytu.

Sąd Najwyższy zgodził się z argumentacją wywiedzioną przez pełnomocnika kredytobiorców w zakresie daty naliczania odsetek ustawowych za opóźnienia, a także braku możliwości uwzględnienia przez sąd zarzutu zatrzymania w sprawie dotyczącej konsumenta. W związku z uwzględnieniem skargi kasacyjnej kredytobiorcy sprawa została przekazana do Sądu Apelacyjnego w części zaskarżonej przez pełnomocnika kredytobiorców. Skarga kasacyjna banku została oddalona już na tym etapie. Wyrok w zakresie ustalenia nieważności umowy jest zatem ostateczny.

Sprawę prowadzi adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
więcejmniej

1 tydzień temu

Ustalenie nieważności umowy kredytu BOŚ Banku zawartej PRZED WEJŚCIEM POLSKI DO UNII EUROPEJSKIEJ i bardzo dobre uzasadnienie ustne Sędziego na temat teorii dwóch kondykcji! 🧐🧐🧐

W dniu 5 grudnia 2025 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga (SSO Błażej Domagała, sygn. III C 2651/24) wydał wyrok, w którym:

1) Ustalił nieważność umowy kredytu z grudnia 2001 r. zawartej przez powodów z Bankiem Ochrony środowiska
2) Zasądził od pozwanego banku na rzecz powodów 239.664,91 PLN oraz 213,83 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 2 maja 2024 r. do dnia zapłaty
3) Zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwoty po 5.934 zł

Sąd oczywiście zgodził się z argumentacją pełnomocnika powodów, że do umów zawartych przed wejścia Polski do Unii Europejskiej również stosuje się przepisy dyrektywy EWG 93/13.

Najciekawsze było jednak uzasadnienia dotyczące teorii dwóch kondykcji. Sąd zgodził się z argumentacją pełnomocnika powodów, że orzeczenie TSUE z 19 czerwca 2025 r. dotyczyło jedynie sprawy z powództwa banku, a nie z powództwa kredytobiorców. Co więcej Sąd wskazał, że w przepisach prawa polskiego nie ma jakiejkolwiek regulacji, która umożliwiałaby dokonanie kompensaty z urzędu. Sąd zaznaczył również, że jego zdaniem TSUE potwierdzi w odpowiedzi na kolejne pytania prejudycjalne, że w sprawach z powództwa konsumentów zastosowanie ma teoria dwóch kondykcji, a nie teoria salda. TSUE zawsze bowiem wypowiada się na korzyść konsumentów. Sąd zaznaczył również, że po ostatnim orzeczeniu TSUE, które nie pozwala sądom obciążać konsumenta jakimikolwiek kosztami w sprawach z powództwa banku, banki powinny zastanowić się, czy jest jakikolwiek sens występowania z pozwami zwrotnymi. Banki bowiem i tak nie odzyskają uiszczonych opłat sądowych, a wystarczy najprostsza czynność, którą jest dokonanie potrącenia przez bank w odpowiedzi na pozew, czego banki nie robią i sami komplikują te procesy.

Wyrok jest nieprawomocny.

Sprawę prowadzi adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
więcejmniej

2 tygodnie temu

Wygrana przed Sądem Najwyższym! 😊😊😊

Z przyjemnością informujemy, iż Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 25 listopada 2025 r. (SSN Dariusz Pawłyszcze, sygn. I CSK 2538/24)
1) Odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej Santander Bank Polska S.A. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie 7 lutego 2024 r. sygn. V ACa 1606/23
2) Zasądził od Santander Bank Polska S.A. na rzecz powodów kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Warto zaznaczyć, że Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku ustalił nieważność umowy kredytu, a także zasądził od banku na rzecz kredytobiorców roszczenie zgodnie z teorią dwóch kondykcji wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od wezwania do zapłaty. Z uwagi na wygranie przez kredytobiorców powództwa w całości, jedynie bank złożył skargę kasacyjną, która finalnie nie została przyjęta do rozpoznania.

Wyrok jest ostateczny.

Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
więcejmniej

2 tygodnie temu

Sąd Apelacyjny w Warszawie UWZGLĘDNIA APELACJĘ KREDYTOBIORCÓW DOTYCZĄCĄ TEORII SALDA 💪💪💪 i zasądza od PKO BP na rzecz kredytobiorców roszczenie wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie zgodnie z teorią dwóch kondykcji

W dniu 23 września 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (SSA Joanna Przanowska-Tomaszek, VIII ACa 948/25) wydał wyrok, w którym:
1. zmienił zaskarżony wyrok w części:
a. punkcie 2 w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 170.913,81 PLN wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od tej kwoty za okres od dnia 29 stycznia 2020 r. do dnia zapłaty;
b. w punkcie 3 w ten sposób, że kosztami postępowania przed sądem I instancji obciąża pozwanego w całości pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu;
2. oddalił apelację powódki w pozostałej części;
3. oddala apelację pozwanego w całości;
4. zasądza od pozwanego na rzecz powódki całość kosztów postępowania apelacyjnego pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego słusznie Sąd I instancji uznał, że umowa jest umową nieważną z uwagi na abuzywność jej postanowień.
Sąd Apelacyjny zmienił jednak rozstrzygniecie Sądu I instancji uwzględniające teorię salda i zasądził na rzecz powódki dochodzone przez nią roszczenia w oparciu o teorię dwóch kondykcji. Sąd Apelacyjny podkreślił, że w tego typu sprawach nie ma podstaw do stosowania teorii salda.
Sąd Apelacyjny oddalił jedynie roszczenie odsetkowe za 7 dni wskazując, że termin do spełnienia świadczenia w przedsądowym wezwaniu do zapłaty powinien wynosić 14 dni.
Wyrok jest prawomocny.
Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
więcejmniej

2 tygodnie temu

Adw. dr Jacek Czabański w wywiadzie dla telewizji Biznes24 mówi co oznacza najnowszy wyrok TSUE z 27 listopada 2025 r. (C-746/24) w sprawie niedopuszczalności obciążania konsumenta kosztami przegranego postępowania z powództwa banku:

youtu.be/kFLyP9FxXHw?si=uhXWuUlZKzzocD-8

Wyrok TSUE można przeczytać tutaj:
curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=306592&pageIndex=0&doclang=PL&mode=req&di…
więcejmniej

3 tygodnie temu

USTALENIE NIEWAŻNOŚCI UMOWY GETIN NOBLE BANK ZACIĄGNIĘTEJ NA ZAKUP LOKALU UŻYTKOWEGO 💪💪💪

W dniu 25 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Dorota Stokowska-Komorowska, sygn. akt XXVIII C 5515/25, wcześniej XXVIII C 18198/21) wydał wyrok częściowy ustalający nieważność umowy Noble Banku indeksowanej do CHF z 2008 r.

Sprawa jest o tyle ciekawa, że dotyczyła zakupu lokalu użytkowego w centrum Warszawy z pierwotnym założeniem jego wynajmu. Lokal po kilku latach został podzielony na 3 LOKALE UŻYTKOWE😀, na co oczywiście zwrócił uwagę pełnomocnik banku. Warto dodać, że część kredytobiorców w dacie zawarcia umowy mieszkała za granicą, a umowa kredytu została zawarta za pośrednictwem pełnomocnika. Sąd uznał, że powodom przysługiwał status konsumenta. Nie prowadzili oni bowiem nigdy działalności gospodarczej związanej z wynajmem lokali, a lokale wynajmowali, jako osoby indywidualne. Sąd zgodził się z argumentacją pełnomocnika powodów, że kwestia wynajmu lokalu (nawet użytkowego) nie wpływa na status konsumenta. Dodatkowo sąd uznał, że niezależnie od upadku umowy w związku z klauzulami abuzywnymi, umowa jest również bezwzględnie nieważna, jako sprzeczna z naturą stosunku prawnego.

Wyrok jest nieprawomocny.

Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka oraz adw. Dominika Helios z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
więcejmniej

3 tygodnie temu

SĄD APELACYJNY W WARSZAWIE UWZGLĘDNIA APELACJĘ KREDYTOBIORCÓW W ZAKRESIE DATY NALICZANIA ODSETEK USTAWOWYCH ZA OPÓŹNIENIE ZGODNIE Z TEORIĄ 2 KONDYKCJI! 💪💪💪

Apelacja banku oddalona w całości!

W dniu 24 listopada 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (SSO del. Joanna Machoń, VI ACa 2680/23) wydał wyrok, w którym:
1. Zmienia zaskarżony wyrok częściowo, że w pkt. 3 zasądza od Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu na rzecz powodów dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie od kwot 134.981,27 PLN i 49.205,11 CHF za okres od dnia 21.12.2019 do dnia 01.06.2022 r.
2. Oddala apelację pozwanego w całości.
3. Zasądza od Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu na rzecz powodów kwotę 9.100 PLN wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się rozstrzygnięcia zawartego w tej części do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
W niniejszej sprawie apelacje wywiodły obie strony. W ocenie Sądu Apelacyjnego, apelacja strony powodowej zasługiwała na uwzględnienie w całości. Apelujący w tym środku odwoławczym zmierzali do zmiany rozstrzygnięcia poddanego kontroli instancyjnej poprzez zasądzenie dalszych odsetek ustawowych, wskazując na fakt, iż roszczenie w tym przedmiocie stało się wymagalne jeszcze przed wytoczeniem niniejszego postępowania na skutek przedsądowego wezwania do zapłaty. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, rację należy przyznać skarżącym powodom, albowiem w ocenie Sądu należy opowiedzieć się za tym poglądem, iż o wymagalności roszczenia nie przesądza pouczenie powodów w toku postępowania o skutkach nieważności umowy, a skuteczność (i jakby ta kwestia winna być poddana kontroli sądu), a zatem skuteczność wezwania do zapłaty, czyli zasady wyrażone w artykule 481 kc. W okolicznościach niniejszej sprawy, takie wezwanie zostało do akt sprawy przedłożone. Przedłożono również dokumenty wskazujące na daty doręczenia tego wezwania przeciwnikowi. I zdaniem Sądu, wezwanie to należało uznać za skuteczne, a to z tego względu, iż w treści tego wezwania powodowie powoływali się na nieważność przedmiotowej umowy. W związku z powyższym, wszystkie elementy wskazujące na to, iż działali oni ze świadomością właśnie skutków nieważności tej umowy w okolicznościach niniejszej sprawy, zostały wykazane. W związku z tym należało uwzględnić zasadną w tym przedmiocie apelację wywiedzioną przez stronę powodową i zasądzić dalsze odsetki w sposób i w terminach, w jakim domagali się tego powodowie.
Natomiast apelacja pozwanego jako niezasadna, została oddalona w całości. Sąd Odwoławczy nie miał wątpliwości, iż powodowie, zawierając przedmiotową umowę, działali jako konsumenci. W ocenie Sądu Odwoławczego nie może budzić wątpliwości, iż pozostałe przesłanki wyrażone w artykule 385¹ § 1 k.c. również w okolicznościach niniejszej sprawy zostały wykazane, albowiem przedmiotowe postanowienia, na które powoływali się czy które kwestionowali powodowie, niewątpliwie nie zostały z nimi indywidualnie uzgodnione, a zostały zawarte na umowie, która miała charakter umownego wzorca, który został sporządzony i skonstruowany przez stronę pozwaną jako profesjonalistę. Prawdzie postanowienia te dotyczyły świadczeń głównych, ale nie zostały sformułowane w sposób jasny, precyzyjny i umożliwiający konsumentowi na zbadanie w dacie zawarcia umowy wszystkich ekonomicznych skutków związanych z przedmiotową umową, w związku z czym nie było zatem przeszkód, aby te postanowienia zostały poddane pod osąd Sądu Okręgowego. Sąd Okręgowy w ocenie Sądu Odwoławczego przeprowadził trafny wywód prawny, stąd tylko korektą, w której Sąd Okręgowy upatruje nieważności umowy w sprzeczności z zasadami określonymi w artykule 353¹ kc. Zdaniem Sądu Odwoławczego, tej nieważności należy upatrywać właśnie w tym, iż w przedmiotowej umowie występowały postanowienia spełniające kryterium niedozwolonych postanowień umownych, a nie sama sprzeczność z naturą, czy z istotą stosunku prawnego, bądź też zasadą swobody umów, za jaką opowiadał się w uzasadnieniu Sąd Okręgowy. Niemniej jednak, sankcja, którą w niniejszej sprawie zastosował Sąd Okręgowy jest jak najbardziej trafna. Przesądził trafnie o nieważności umowy. W związku z tym przedmiotowy wyrok, jak wcześniej wskazano, jedynie z pewną korektą, jeżeli chodzi o rozważania natury prawnej, wyrok ten jako trafny musi się ostać, i dlatego też apelację strony pozwanej oddalono na podstawie artykułu 385 kpc.
O kosztach w instancji odwoławczej orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik spraw.

Wyrok jest prawomocny.
Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
więcejmniej

Load more